 |
| Petra de Weerd-Nederhof (Foto: Arjan Reef) |
Ze vindt het geweldig om vandaag in de Vrijhof haar oratie uit te spreken ten overstaan van hoogleraren als Koos Krabbendam, Olaf Fisscher en Kees-Jan Looise. `Van deze mannen had ik vroeger les en ik ben bij Fisscher en Krabbendam gepromoveerd. Het is toch fantastisch dat ze nu bij mijn oratie zijn en dat ik hun collega ben geworden?' De Weerd-Nederhof is op en top UT-alumnus. Ze kwam in 1985 naar de campus om technische bedrijfskunde te studeren en leerde haar echtgenoot op de campus kennen. `Ik ben hier opgegroeid, de UT is een fantastische plek en ik woon graag in Twente. Of ik niet eens verder zou moeten kijken? Ik vind zelf dat ik een internationaal werkgebied heb. Ik heb contacten met collega's uit de hele wereld, reis naar congressen en moet binnenkort weer een college verzorgen in Finland. En ik ben editor-in-chief van een internationaal wetenschappelijk tijdschrift.'
De boodschap die De Weerd-Nederhof vandaag over wil brengen is dat er niet één best practice bestaat van succesvol innoveren. `Als je innovatief wil zijn kun je niet volstaan met het vinden van één juiste organisatievorm. Je moet als organisatie bereid zijn om continu te vernieuwen.' Als voorbeeldje vertelt de hoogleraar over een werkbezoek aan Nedap in Groenlo. `Dat staat bekend als een heel innovatief bedrijf. Een manager vertelde mij dat ze een oplossing voor een probleem proberen te zoeken door een `post-it' op het web te plaatsen. Via het open source web, probeerden allerlei personen die problemen op te lossen. Ik vind dat een heel innovatieve aanpak.'
Met de in de titel van haar oratie genoemde `kwestie van balanceren' bedoelt De Weerd-Nederhof vooral niet het `in balans zijn'. `Daarmee doel je eerder op een rustige, tamme fase. Met balanceren bedoel ik een actieve houding op innovatief gebied. En dat is ook weer geen kwestie van continu alle ballen in de lucht zien te houden, het is soms ook accepteren dat je niet altijd de snelste en succesvolste kunt zijn. Er zijn hightech spin-offs die heel bewust inzetten op innovaties in de toekomst en een minder efficiënte organisatie op de korte termijn op de koop toe nemen. Dat is prima, als je je daarvan maar bewust bent.'
In haar oratie beschrijft De Weerd-Nederhof de opkomst en sluiting van Ericsson Enschede. Het Zweedse telecombedrijf, dat was gevestigd onder de rook van de UT, sloot in 2003 haar deuren, tot grote verontwaardiging van haar werknemers en de lokale en landelijke politiek. Ericsson Enschede richtte zich in haar beginjaren op DECT-technologie en later op UMTS. `Organisatorisch zat dit bedrijf prima in elkaar, maar het ging uiteindelijk mis omdat zij geen eigen product meer in handen hadden. De verantwoordelijkheid voor de projecten waar Ericsson Enschede aan werkte, lag in Stockholm. Dat betekende dat ze in Enschede te weinig strategische speelruimte hadden om met de dynamiek van de omgeving om te gaan.' Het puur kijken naar de best practice is dus volgens De Weerd-Nederhof niet de juiste methode om de organisatie van innovatie te benaderen. `In Twente gebruiken we een meer holistische benadering en hanteren we een procesmodel. Die benadering is uniek voor UT-ingenieurs. Met deze aanpak laten we studenten ook afstudeeropdrachten doen en projecten in de praktijk.'
Voor de komende jaren werkt De Weerd-Nederhof aan verschillende onderzoekslijnen, gebaseerd onder andere op een benchmark van de organisatie van productontwikkeling. `Dit gaat om database waarin bedrijven kunnen zien wie op welk gebied het meest innovatie is.' Verder wil de hoogleraar meer onderzoek doen naar de fase van het technologietraject waarin een bedrijf zich bevindt en naar de gedragingen van spelers in en buiten de organisatie.
