Daar stond-ie dan. Oog in oog met een volle zaal. Gekleed in een gitzwart penozepakje. Modieus gelijnd stropdasje voor. Flitsende fok op. Het nog altijd inktzwarte haar gladjes achterover geperst. Ja, kleurvast, dat is-ie. En zwart moet zwart blijven, proclameert Jules Deelder himself. Dus wij zien zijn kledingkast al voor ons. Een rek vol keurig in het gelid hangende zwarte pakken. Heeft hij ’s morgens moeite met kiezen? Hmm, welke zwarte sokken zou ik..? Terwijl-ie aan zijn sikje pulkt. Of heeft-ie een stylist in huis die ‘em influistert? Psst Jules, je haar! Of: ‘Doe deze zwarte blouse maar, past beter bij dat zwarte jasje. Zoiets? Enfin. De zwartgeklede Jules las deze week voor uit eigen werk. Broodje Cultuur was uitverkocht en, met pensioen of niet, de recalcitrante dichter had er zin in. Zijn ‘kolere’, ‘tering’, ‘tyfus’ en ‘pleurt op’ schoten in plat Rotterdams de zaal in. Kanonnen zeg, wat een proza. Lompe grappen, grove woorden, bizarre teksten. De Nachtburgemeester had ze allemaal meegenomen naar het oosten. De studenten smulden ervan. Heerlijk vonden ze het. Zijn onbehoorlijke grappen, onnavolgbare teksten en zijn opstandige gedrag. Het viel allemaal in de smaak. Niet verwonderlijk na alle tentamens van de afgelopen weken. Eindelijk wat vertier en ontspanning. Ha, daar knapt een student van op. Jah, die Jules die weet wel wat studenten nodig hebben. Daarom heeft hij een poezelig cadeautje bedacht. Gewoon zomaar. Voor iedereen die het even niet meer ziet zitten, baalt van boeken, stoffige docenten of ingewikkelde formules. Ook zeer geschikt voor saaie colleges of een volgende tentamenperiode. Dus: speakers aan! En klikken maar: http://ohkut.com. Succes verzekerd!
Panda
Die ITC’ers doen leuk onderzoek. Ze zijn amper twee weken collega’s, of komen al op de proppen met een promotie over inteelt onder reuzenpanda’s. Kijk, da’s nog eens andere koek dan ‘Propagation and nonlinear scattering of ultrashort pulses- examples on modeling and application’ van een van onze TNW’ers. Bij zo’n panda-onderzoek kunnen we ons tenminste iets visueels voorstellen. Twee van die gezellige knuffelige dikkerds rollebollend door de bamboeblaadjes, in de hoop dat ze een ingangetje weten te vinden en zo kunnen zorgen voor wat nageslacht. Nou schijnt dat alleen niet zo gemakkelijk te gaan bij pandaberen, aldus het ITC-onderzoek. Probleem 1: de beertjes zijn erg verlegen. Probleem 2: de beertjes durven niet zoveel, zoals het oversteken van een weg. Probleem 3: de beertjes vergrijpen zich daarom gemakshalve maar aan een direct familielid en dat zorgt weer voor inteelt. Zielig toch? Je ziet het helemaal voor je: zo’n behaarde dikbil die zich op zijn verlegen zusje stort terwijl ze net op een sappig bamboeblaadje kauwt.
Binnen de overige vijf faculteiten van de UT moet toch genoeg expertise zijn om die Chinese beren een handje te helpen? De afdeling psychologie zou bijvoorbeeld een cursus assertiviteit voor panda’s kunnen ontwikkelen. En omdat ze de weg niet durven over te steken, bij civiele techniek weten ze vast wel hoe je in het oerwoud een ondergrondse pandatunnel bouwt. En voor de getraumatiseerde zusjes-panda’s: het psychotherapiecentrum op de campus helpt ze er zo weer bovenop. Intussen wordt bij technische geneeskunde dan gewerkt aan een high-tech inseminatietechniek.
Nou, als dat geen multidisciplinair onderzoek oplevert! Leuk, zo’n nieuwe faculteit erbij.
