Wim is dinsdagavond 17 januari 2006 onverwacht overleden. Zijn overlijden, na ruim veertig jaar dienstverband aan de UT, minder dan twee maanden voor zijn pensionering, heeft ons diep geschokt.
Wim kwam in 1965 in dienst van de toen net gestarte afdeling Werktuigbouwkunde - nu onderdeel van de faculteit Construerende Technische Wetenschappen - van de toenmalige TH Twente. Als net afgestudeerd ingenieur technische natuurkunde van de TH Delft, kwam Wim bij de vakgroep warmte- & stromingsleer onder leiding van prof. Leen van Wijngaarden. Wim heeft met grote kundigheid aan veel onderwerpen gewerkt en vervulde een sleutelrol bij de opbouw van het laboratorium. Hij was deskundige op het gebied van de reologie en adviseerde `rubber'-industrieën als Hevea en Vredestein. Rond 1990 ging Wim zich interesseren voor tweefasenstromingen en het mengen van hoog-viskeuze stromingen, dit in samenwerking met Arie Biesheuvel, Cees Kapteyn en Arend Woering. Vanaf het begin heeft Wim zich, samen met Huib van Oort, Gerrit de Bruin, Hein Velthuizen en vanaf 1980 met Arie Biesheuvel, intensief bezig gehouden met het onderwijs in de stromingsleer en warmteoverdracht.
Na het emeritaat van Van Wijngaarden ontstond in 1998 de vakgroep technische stromingsleer. Ook in deze vakgroep heeft Wim zich met veel plezier en energie ingezet voor het onderwijs. Daarnaast was hij, met zijn grote expertise in experimentele technieken, nauw betrokken bij het ontwerp van de `stille windtunnel'. Hij was een unieke vraagbaak op het gebied van stromingsleer en warmteoverdracht voor velen, binnen en buiten de universiteit.
Zijn bijdrage aan het onderwijs betrof specifiek de vakken inleiding stromingsleer en stromingsleer & warmteoverdracht, maar hij verzorgde ook onderwijs voor de opleidingen IO en BMT. Het typeerde Wim dat hij voortdurend investeerde in het toepassen van nieuwe middelen om de kennisoverdracht te bevorderen, ook als daar eerst flink door hemzelf op gestudeerd moest worden. Toen in het WB-curriculum project T, met als thema stromingsleer en warmteoverdracht, werd ingevoerd, was Wim cruciaal in de opzet, en sindsdien een uiterst belangrijk lid van het team dat het project verzorgt. Zijn deur stond altijd open voor extra uitleg van en toelichting op de stof, en daar werd door heel veel studenten gretig gebruik van gemaakt.
Ook op bestuurlijk gebied was Wim actief: hij was diverse termijnen lid van de faculteitsraad WB en gaf daar, op de voor hem karakteristieke wijze, met veel humor, maar wel kritisch, zijn commentaar op voorstellen van het faculteitsbestuur.
Wim was een buitengewoon loyale collega, altijd bereid om bij te springen en goede raad te geven: een geweldig mens. Hij liet de stormen in het universitair bestaan rustig over zich heen gaan. Vrolijk fluitend liep Wim door de gangen, zijn pas geregeld onderbrekend voor een humoristisch verhaal: voor een ieder was er altijd een luisterend oor of een sussend woord.
Wim had een groot talent voor balsporten. Onverslaanbaar bij tennis (een favoriet tijdverdrijf bij W&S), de winnaar bij bowling of tafeltennis stond bij voorbaat vast. Toen de benen het wat lieten afweten werd golf Wim's grote liefde, een sport die hij nog jaren intensief hoopte te beoefenen, in Twente en in zijn geliefde Frankrijk.
Wim had nog vele plannen en zou ook na 1 maart nog blijven bijdragen aan het onderwijs. We zullen Wim heel erg missen en we vinden het verbijsterend dat hij zo kort voor zijn vijfenzestigste verjaardag is overleden en niet, samen met zijn vrouw Elly, heeft mogen genieten van zijn welverdiende pensioen.
Wij wensen Elly veel sterkte toe bij het enorme verlies van haar Wim.
Vakgroep technische stromingsleer en voormalige vakgroep warmte- & stromingsleer
