Ondersteund door muziek van DJ's treden jonge dichters aanstaande dinsdag met hun eigen gedichten op en strijden ze twee aan twee om de gunst van het publiek. Aan de hand van een applausmeter beslissen de toehoorders wie doorgaat naar de volgende ronde en bepalen zo de eerste slampion van Enschede. Deze zogeheten free-fight tussen dichters is een onderdeel van de zesdaagse poëziemarathon - georganiseerd door literaire organisaties en podia - die maandag in Enschede van start gaat en die aansluit bij de landelijke gedichtendag op 26 januari. UT Nieuws vroeg drie dichtende studenten, die dinsdag het podium zullen beklimmen, naar hun muzen en inspiratie.
De 22-jarige Niels van Gorp (TBK) schreef zijn eerste gedicht rond zijn vijftiende. `Het begon met enkele zinnen die verwoordden wat ik voelde. Ik ben namelijk niet zo goed in praten over gevoel en emotie. Schrijven is voor mij een mooie uitlaatklep om gedachten onder woorden te brengen.' De liefde en daarbij behorende emoties zijn voor Van Gorp de voornaamste inspiratiebronnen. `Ik ken geen één dichter die het niet over de liefde heeft gehad. Gek genoeg schreef ik mijn mooiste gedicht vlak voordat het uitging met mijn eerste vriendin. Het geeft precies de spanning van dat moment weer.'
Tijdens de nachtelijke uren en treinritten komen de meest mooie zinsneden in hem op. `Naast mijn bed ligt inderdaad pen en papier.' Onlangs heeft de Spaanse schrijver Paulo Coelho hem geïnspireerd. `Ik heb drie boeken van hem gelezen over doelen in het leven. Dat heeft me aangezet tot het schrijven van een gedicht over de rechten van de mens. Dat is mijn nieuwe uitdaging.' Dichteres Hagar Peeters behoort eveneens tot zijn favoriet. `Ze is jong en zegt waar het op staat. Ik houd wel van sex, drugs & rock 'n roll-gedichten en niet van dat vergezochte.'
`De meeste mensen weten niet eens dat ik schrijf,' zegt Michael Thomas. `Ik doe het ook puur voor mezelf hoor.' Maar na een onderonsje met collega-dichter Van Gorp staat ook Thomas dinsdag aanstaande op het podium en kan iedereen zijn gedichten horen.
De 25-jarige student industrieel ontwerpen schrijft al ruim tien jaar. `Om gedachten te verwoorden, gevoelens en emoties op te schrijven. Ik kan dat beter in de vorm van een gedicht dan gewoon met woorden, omdat je bij poëzie gebruik maakt van allerlei metaforen.' En hoe zit het met jouw muzen? `Dat helpt,' zegt Thomas resoluut, `alleen, ze zijn zo vluchtig. Ik heb nog nooit lang een muze gehad. Voor mij zijn het de mensen die ik tegenkom, een momentopname, een blik in de ogen.'
Toon Tellegen is voor de jonge dichter een voorbeeld. `Hij schrijft korte verhalen. Brieven aan Doornroosje bevat mooie zinsneden,' vertelt Thomas en hij draagt zo uit z'n hoofd een gedichtje voor over prinsen, draken en slapen. `Ik dicht altijd,' zegt hij, `mijn zwarte aantekeningenboekje gaat overal mee naar toe. Dat heb ik me aangeleerd toen ik nog cabaret maakte.' En wat is de kunst van het dichten? `Wanneer een gedicht meer wordt dan alleen woorden.'
`Als kind maakte ik al gedichtjes. Van die prutsdingen,' lacht Moes Wagenaar (WWTS). `Rond mijn veertiende kreeg ik echt een dichtersspurt. Het waren pubervragen die ik wilde verwoorden om structuur te vinden in het nieuwe dat op me afkwam.' Sterke veranderingen dienen voor haar als inspiratie. `Net als alle andere dingen die indruk op me maken. Dat kan ook simpelweg het zien van een kunstwerk zijn. Zoiets kan me bezighouden. Bij thuiskomst begin ik dan direct te pennen.'
Voor een goed gedicht of liedje neemt Wagenaar de tijd. `Ik moet in elk geval een pen in handen hebben. Een eerste dichtregel schiet me wel eens op een onverwacht moment binnen, maar dat maakt nog geen gedicht. Ik ga er echt voor zitten om iets moois te creëren.'
Soms kan Wagenaar een hele dag fulltime dichten en schrijven. `Dat is geweldig, maar de kans bestaat dat ik erin verzuip. Ik ga zo op in het schrijven. 's Avonds ben ik gesloopt en voel ik inderdaad de eenzaamheid van het schrijversvak, zoals ze altijd beweren.' Regelmatig bladert Wagenaar door haar werk. `Ik denk wel eens: wow, dat gevoel heb ik al verwoord. Mooie momenten zijn dat. Af en toe verander ik zinnen. Als ik mij bijvoorbeeld niet meer kan vinden in het geschrevene.' Een favoriet werk heeft ze niet. `Een gedicht is mooi als het toepasselijk is op datgene waar je mee zit. En dat verandert steeds. Vandaag is het aardbeien. Dat is het gedicht van de dag op mijn website,' lacht ze.
Dichters Niels van Gorp (links) en Michael Thomas (Foto's Maurits Diephuis)
Dichter Moes Wagenaar
