`Ons optreden voor agrariërs vergeet ik nooit meer,' lacht zanger en TCW-student Berend Snijders. `We speelden in Leeuwarden voor studenten van de Agrarische Hogeschool. Tien zakken met uien werden aan het eind van de avond leeg gesmeten door de zaal. Dat doen ze daar als blijk van dank.' Het gebaar eindigde in een grote jankpartij. `Het voornamelijk mannelijke publiek stampte en danste de uien kapot,' gaat Snijders verder, `tranen biggelden over onze wangen tijdens de laatste nummers. Het publiek huilde mee. Achteraf, zo werd ons verteld, zijn het normaliter aardappelen die door de zaal vliegen. Maar die waren op!'
De muzikanten van Trammelam beleven mooie en memorabele optredens. De ene anekdote volgt de andere op. Toetsenist en TBK-student Warner Veltman herinnert zich Koninginnenacht in Denekamp. `We moesten wel even slikken bij het zien van de megagrote tent in het weiland aan de rand van het dorp. En al helemaal toen bleek dat wij het enige optreden waren die nacht. Tien meter podium van zes meter diep, een crew van dertig man, overal camera's en achthonderd man publiek: helemaal voor ons alleen. Wat een avond.' Ook zangeres Nienke Vletter (TCW) heeft een favoriete herinnering. `De open dag van de scouting. We speelden tussen de ballenbak en kop van jut voor kinderen tot twaalf jaar en hun ouders,' vertelt ze lachend. `Het is me nog steeds een waar raadsel waarom ze ons uitnodigden daar te spelen.'
Een gevarieerd publiek dus voor de band die in 1996 ad hoc optrad tijdens het cabaretfestival van studentenvereniging Audentis. Veltman lepelt als oudste bandlid Trammelams ontstaan op. `Voor het cabaretfestival was nog muzikale omlijsting nodig. Een groepje instrumentspelende studenten verzamelde zich en speelde die avond voor het eerst samen.' Ze kregen de smaak te pakken. Na de cabaretavond volgden oefenavonden op de zolder van Huize Heilige Hubertus en Trammelam groeide uit tot een band van formaat. Het repertoire breidde zich uit en gemiddeld twee keer per maand treedt de band op. `Toen de eerste lichting bandleden afstudeerde, zochten ze vervangers. Daar ben ik er één van,' zegt Veltman. Als `vader' van de band zorgt Veltman voor de zaken rondom het optreden: boekingen, contracten en financiën. `Maar niet lang meer,' vertelt hij. `In april vertrek ik voor een stage naar China.' Zangeres Vletter popelt al om hem op te volgen als aanspreekpunt. Ze is nog maar net bij de groep, maar voelt zich thuis bij de andere leden. In de zomer deed ze auditie: een aantal nummers zingen en mee naar de borrel in café de Geus. `We zoeken talenten die goed in de groep liggen,' legt Veltman uit. Lid zijn van Audentis, zoals tien jaar geleden gold, hoeft niet meer. `Als ze maar student zijn en lekker kunnen spelen. Momenteel zoeken we nog een bassist en gitarist.' Ook Snijders herinnert zich zijn auditie nog goed. `Vanaf de Oude Markt liep ik naar de Pakkerij. Trammelam repeteert daar in de ruimte van Audentis. Muziek dwarrelde van de vierde verdieping de straat op. Straks horen ze mij ook, dacht ik nog.'
Na tien jaar is er nog steeds contact met oud-bandleden. Veltman: `Ze komen kijken of tokkelen een optreden mee als we in nood zitten. Waarschijnlijk dat we dit jaar een reünie organiseren om samen weer wat te spelen.'
En hoe zit het met de fans? Snijders: `Echte die-hard fans, die ons overal volgen, hebben we niet. Als we bij Audentis spelen, komen wel veel vrienden en bekenden kijken.' Behalve een reünie, viert Trammelam het tienjarig bestaan met een optreden op het tweede lustrumfeest van Audentis. Weer terug naar waar het allemaal begon. `En als klapper gaan we in juli met de band naar Griekenland om te spelen op een bruiloft. Maar het blijft niet alleen bij de sirtaki hoor,' lacht Snijders.
De bandleden van Trammelam.
