Schaatsliefde op afstand
In 1996 studeerde de CT-studente af aan de UT. Ze liep onder meer stage bij Unilever en hield zich daarna bezig met industriële efficiency en optimalisering in Nederlandse fabrieken. Daarna fungeerde ze als manager in een Duitse fabriek en momenteel leidt ze een industriële divisie in Parijs. Kortom: Sollaart is succesvol. `Het is een leuke job, met helaas weinig tijd voor sport of andere sociale activiteiten.'
Voor haar drukke baan reist ze de hele wereld over. Op het moment dat UT-Nieuws haar belt, zit ze in Australië. Haar `leuke job' is ook de reden dat ze minder met haar oud-vereniging de Skeuvel kan doen, dan ze feitelijk zou willen. Liefde op afstand kent immers ook nadelen.
Hoe diep zit de liefde voor je oude club eigenlijk geworteld?
`Gelukkig heb ik altijd contact kunnen houden met één clublid, dat ik toevallig onlangs bezocht in Thailand. Verder mail en bel ik met één van de huidige trainers van de Skeuvel, die me via internet wist te traceren. Ik surf regelmatig naar de site van de Skeuvel en ik zou best lid willen worden van de oud-Skeuvelaars, maar logistiek gezien is dat lastig. Ook al blijf ik de club een warm hart toedragen.'
Over de vereniging, waar ze in september 1990 lid van werd is ze louter positief. `Het viel als groentje aanvankelijk niet mee een positie te veroveren binnen de groep. Een goedgebekte groep. Bovendien was iedereen aan elkaar gewaagd. En van wat ik meekrijg is dat nog steeds het geval.' Een aaneenschakeling van hoogtepunten, noemt het voormalig clublid haar periode bij de schaatsvereniging. `Ik zie de jongens van de Skeuvel nog zo hun rondjes in Collalbo draaien. Achter Yvonne van Gennip en Barbara de Loor aan. Wat hadden ze een lol. Ik ook. We gingen onder meer zandhappen in het Noord-Hollandse Schoorl of stapten op de pedalen in Limburg. Mooie tijden.'
Haar liefde voor schaatsen zit in de genen. `Ach, het is een traditioneel verhaal. Eén lid van de familie begint eraan. In mijn geval m'n zus en de rest van de familie volgt. Als je toch op de baan rondhangt omdat je zus moet trainen, kun je net zo goed zelf meedoen. Dat idee.'
Marit Sollaart was `in haar schaatsjaren' een gewaardeerd lid van de vereniging en bovendien timmerde ze op sportief vlak stevig aan de weg. Behalve dat ze begin jaren negentig werd bekroond tot schaatskampioen van de UT, schopte ze het op het NSK tot een achtste plaats. Ze relativeert de prestaties van toen. `Ik was heel gemiddeld. Ik kon niet uitblinken omdat ik alles tegelijk wilde. Studeren, feesten en schaatsen. Laat naar bed, te veel alcohol, dat werk. Toch vermaakte ik mij prima. Het sociale karakter van de Skeuvel heeft me altijd aangesproken. Na mijn studie heeft het schaatsen plaats gemaakt voor tennis. Dat liet zich beter combineren met mijn baan. Eerlijk gezegd ben ik nu zo vaak onderweg dat de sport er een beetje bij inschiet. Ahum, dat is een understatement.'
Wat heeft de Skeuvel je gebracht? `Een schrijfmachine, taartfetish en een verslaving aan weddenschappen.' Ze legt uit: `Ik heb me destijds als beginnend lid laten overhalen de redactie van het clubblad te komen versterken. Ik schrijf nog steeds graag. Reisverslagen, weblogs of opleidingsmateriaal. Het komt me in mijn huidige baan allemaal uitstekend van pas. Mijn tijd bij de Skeuvel heeft me geen windeieren gelegd. Dat mag ik nu wel concluderen. Laat dat een opsteker zijn voor de huidige redacteuren van het clubblad.'
Ze vervolgt: `Toen ik lid werd deden de taarteetfestijnen hun intrede. In de trein naar de trainingen of wedstrijden maakten we de meest idiote weddenschappen. Over tijden, over klasseringen, over van alles. Als er maar gewed werd. Inzet was altijd een taart. Een zelfgemaakte taart. Veel clubleden, vooral mannelijke, hebben toen pas goed taart leren bakken.'
Heb je nog een advies voor de huidige generatie? `Leef! Het klinkt als een cliché, maar je bent maar één keer jong. Geniet en doe dat vooral niet met mate. Probeer zoveel mogelijk mee te maken. Van winnen leer je, van verliezen ook. De vaardigheden die je binnen de club opdoet komen later als manager van pas. En ach, het kan natuurlijk ook nooit kwaad als je een goed biertje kan tappen, zoals ik dat bij mijn oude club heb geleerd.'
Het trainingskamp van de week
Het is hét uitje voor de schaatsers van de Skeuvel. Niet alleen omdat het leuk is een halve meter naast de gespierde dijen van Gretha Smit te schaatsen of Jan Bos op de eerste meters te zien vlammen, maar ook omdat de baan in het Italiaanse Collalbo net iets extra's los maakt bij de UT-schaatsers. Het voor de Skeuvel traditionele startschot van het nieuwe seizoen trekt jaarlijks, eind december, betrekkelijk veel UT-studenten naar Collalbo. Een hoogtestage tussen de toppers van Telfort, het nationale team van Oostenrijk en andere cracks. Daar doen ze het voor. Sander Bakker is een van hen. Deze Collalboganger en bestuurslid van de club, zweert bij de hoogtestage. Volgens de student bestuurskunde is het een prima baan om iedereen op scherp te krijgen in aanloop naar het nieuwe seizoen.
Sander Bakker: `Ofschoon we al een wedstrijd rijden voordat we naar Colllalbo gaan, wordt de hoogtestage door iedereen binnen de club gezien als de aftrap van een nieuw seizoen. We doen het al jaren en het trainingskamp in Italië is verankerd in de traditie van de Skeuvel. Ter plekke werken we twee keer per dag aan onze bochten, onze sprintjes en de start. Bovendien konden we in Collalbo voor het eerst onze nieuwe pakken testen. Behalve dat die professioneel oogden, hielden we ook de snijdende wind aan de goede kant van het pak. We hoefden louter aan onze techniek te denken. Tijdens de wedstrijden zijn verschillende pr's gesneuveld. Het seizoen mag van ons beginnen.'
Hardloopcursus Batavierenrace
Studenten van de Drienerlose atletiekvereniging Aloha houden met ingang van woensdag 18 januari een speciale hardloopcursus met als doel deelnemers klaar te stomen voor de Batavierenrace. De Bata wordt dit jaar op zaterdag 22 april gehouden. Cursisten krijgen voorafgaand twee trainingen per week voorgeschoteld. Een duurlooptraining en een interval training. Hiervoor zijn schema's opgesteld. Bovendien is er een begeleider voor mentale en fysieke steun. De cursus duurt drie maanden en kost vijf euro. Decor van de intervaltrainingen is de sintelbaan op de campus. De duurtrainingen beginnen op de campus of in de stad. Voor meer info: www.ammehoela.nl.
Hattrick voor ijshockeyer
Slapping Studs' ijshockeyer Jonathan Bradley scoorde afgelopen weekend zijn tweede hattrick van dit seizoen. Hij scoorde uitgerekend tegen kampioen Nijmegen. Bradley speelt dit seizoen voor het eerst bij de Studs en wordt alom gezien als een aanwinst. De man speelde jaren lang in Canada en promoveert momenteel aan de UT. In de statistieken van de studentencompetitie staat Bradley bovenaan met tien goals en twee assists in vijf wedstrijden. Ondanks de drie treffers van Bradley bleven de Studs verstoken van winst. Nijmegen won de pot met 11-5.
Remise voor handbalheren
De handbalheren van Cabezota speelden afgelopen weekend met 21-21 gelijk tegen Jahn 2 uit Stadskanaal. In deze partij gingen beide ploegen voortdurend gelijk op. Het tweede herenteam kampte met personele problemen en verloor met 27-16 van HCW uit Winterswijk.
Op de foto, van links af: Arne de Vries, Jan Miedema, Suzanne Nagtegaal, Erwin Sterrenburg en Jantien van Aken. Sander Bakker ontbreekt op deze foto.
