Spar
Dergelijke conversaties bederven ons kerstgevoel. Liever praten wij rond deze tijd van het jaar over kerstmarkten, kerstborrels, kerstmutsen, rendieren, skivakanties, glühwein, lage noren, ijsmeesters, sneeuwpoppen, wakken en kerstpakketten. Om het echte decembergevoel te stimuleren zijn onze schaatsen inmiddels geslepen, is de kerststal al ingericht en de skivakantie geboekt.
Op dit moment zijn wij vooral nog druk doende met de boom. Dat we er eentje op gaan tuigen staat vast. Alleen trendtechnisch verkeren we nog in twijfelachtig vaarwater: wordt het een rode, gouden of sobere boom? En, veel groter kerstboomprobleem: we lazen dat de échte kerstboom weer terrein wint. Sinds jaar en dag beschikken wij over een kunst exemplaar, maar nu willen ook wij deze december een trendy verse geurende spar in onze huiskamer.
En nou leek het ons zo leuk, zo nostalgisch winters, om die zelf te gaan kappen. Dat we met een spade, een slee en een thermoskan warme chocolademelk het bos intrekken, een boom van onze gading zoeken, het ding uitgraven en met kluit en al op de slee mee naar huis trekken, onderwijl gezamenlijk Jinglebells zingend.
Nu lezen we in dit blad tot onze grote schrik dat de UT met deze sympathieke traditie korte metten maakt. Studenten die gebroederlijk aan het kappen en slepen slaan worden bruut in de kraag gevat en nietsontziend onderworpen aan een taakstraf.
Wordt ons kerstgevoel nou alsnog bedorven?
Feminisme
Veel te weinig vrouwen weten door te dringen tot de wetenschappelijke en bestuurlijke top van de universiteit. Schande, roept iedereen en vervolgens gebeurt er niks.
Gelukkig is er, vergeleken met een paar honderd jaar geleden, al veel ten goede veranderd in Nederland.
Hoeveel mannen slepen hun vrouw nog aan de haren naar huis?
Hoeveel vrouwen moeten tegenwoordig nog stoppen met werken wanneer ze trouwen?
Welke man (de rector van de Erasmus Universiteit daargelaten) durft nog met droge ogen het standpunt te verdedigen dat mannen nu eenmaal slimmer zijn dan vrouwen?
Dit succes kent vele vaders. Hoewel, moeders zou in dit geval een beter woord zijn.
Wilhelmina Ducker, Aletta Jacobs en de onvergetelijke tuinbroek-feministes-met-stekeltjes uit de jaren zestig en zeventig. Zonder hen zouden vrouwen nog steeds fungeren als een soort personal assistent van het `sterke' geslacht.
Al die verworvenheden zijn in een klap teniet gedaan door een Nijmeegse studente van 21 lentes. Deze vierdejaars geneeskunde is initiatiefneemster van de oprichting van een jongerenafdeling van de VSSM, `de moeder der SM-verenigingen', zoals ze zelf zeggen. Een vereniging dus voor studenten die het fijn vinden om met kaarsvet te kliederen en met kettingen te klooien.
Dat meiske schrijft dat ze het heerlijk vindt om opdrachten uit te voeren voor haar vriendje en keihard gestraft te worden als ze faalt in de uitvoering daarvan.
Dus, als hij zegt: ga koken, dan kookt ze.
Als hij zegt: hé, ga es bier halen, dan haalt ze bier.
En, als hij haar opdraagt te poetsen? Juist, dan poetst ze.
Als ze weigert, krijgt ze straf.
Ze vindt het fantastisch.
Laat Ciska Dresselhuys het niet horen.
