Idee
En het was nonsens. Natuurlijk was het nonsens. Tachtig procent van het geld zou niet terechtkomen bij huishoudens die zitten te vernikkelen. Want het huishouden met de benzine slurpende suv, het huishouden dat tweemaal per jaar met het vliegtuig op vakantie gaat, het huishouden dat het stroomnet leegtapt om van zijn huis en tuin een kermis te maken, dat huishouden zou ook 35 euro compensatie ontvangen. Terwijl dat huishouden moeiteloos het dubbele op zijn energierekening zou kunnen besparen. Maar maakt dat uit? Van een kerstpakket is ook tachtig procent rotzooi. Het gaat om het idee.
En het was onpraktisch. Geen enkele overheidsinstantie beschikt over een bestand met van precies alle huishoudens precies één rekeningnummer. Niemand kan met één druk op de knop naar precies alle huishoudens 35 euro overmaken. De uitvoering van het plan zou dus chaotisch en kostbaar zijn. Maar maakt dat uit? Sinterklaas gooit zijn cadeautjes door de schoorsteen. De Kerstman legt ze onder de kerstboom. Hoe ze dat precies uitvoeren is niet de zorg van de Tweede Kamer. Wij zijn slechts van het idee.
En het was kiezersbedrog. De indruk kon ontstaan dat we de huishoudens bij aanhoudende hoge brandstofprijzen zouden blijven compenseren. Maar geen kabinet zal dat kunnen waarmaken. We willen geen Indonesische toestanden. Dus zijn de huishoudens meer gebaat bij een structurele verlaging van hun brandstofgebruik. Maar moeten we ons daarom populair gaan maken met folders over energiebesparing? Welke idioot wenst dat onder zijn kerstboom?
Maar nee, het kabinet kwam met een verstandig uitvoerbaar alternatief. Weet u nog hoe dat eruit ziet? Dat bedoel ik nou! Alle huishoudens 35 euro, dat had u onthouden. Al had u het niet eens ontvangen. Al had u er in uw portemonnee niets van gemerkt. Het gaat om het idee. Dit kabinet wil maar niet begrijpen dat de kiezer het helemaal niet erg vindt om te worden bedrogen. Als het maar bedrog is in pakpapier met een strik erom.