Eerste pleisterplaats was Stockholm, waar een bevriend orkest werd bezocht. De leden van de showband Karsdraget, die dit voorjaar te gast waren op de campus, regelden een optreden voor hun Nederlandse vakbroeders. In het uitgebreide Stockholm-sightseeing en excursiesprogramma ontbrak een bezoek aan het barokke kasteel Drottningholm uiteraard niet. Op terrasbezoek werd bezuinigd (kopje koffie 3 euro 50), maar van de astronomische Scandinavische bierprijzen had de Twentse delegatie weinig last. Bestuurslid Liedewij Laan: 'We logeerden op het terrein van de universiteit, in een soort Audiozaal. Daar konden we gebruik maken van de biervoorraad die we in de bus uit Nederland hadden meegenomen. Maar die was wel op toen we verder moesten naar Finland.'
Het bereiken van de eindbestemming, het Finse Seinajoki, vergde nog een bootreis van 12 en een busrit van 5 uur. Maar daarna begonnen de ontberingen pas echt: in drie dagen werden vier concerten gegeven. Liedewij: 'Daarvan waren twee buitenconcerten, met veel publiek. Maar bij het officiële slotconcert zat er maar dertig man in de zaal. Het bleek namelijk dat er maar anderhalf orkest aan het festival meedeed. De organisatie had financiële problemen en daardoor hadden een heleboel orkesten afgehaakt. Dat hoorden we pas toen we er al waren.'
Geen wonder dus dat SHOT met de eerste prijs naar huis mocht? Liedewij: 'Jawel, want het gaat gewoon om het aantal punten dat je krijgt. Bovendien zat de componist van een van de stukken die we speelden in de jury en zelfs hij was tevreden. Wij kregen de een-na-hoogste score van de afgelopen drie festivals! Dat was echt kicken!'
