Wim Bakker

| Redactie

Op vrijdag 3 oktober j.l. is professor dr. ir. Wim Bakker op 74-jarige leeftijd overleden. Hij was ruim 25 jaar aan onze universiteit verbonden, als hoogleraar productie-organisatie binnen de toenmalige faculteit Werktuigbouwkunde (nu deel van CTW), waarin hij in 1966 professor van Hasselt opvolgde. Gedurende de laatste acht jaar van zijn loopbaan was hij tevens decaan van zijn faculteit. In 1990 volgde ik hem op als hoogleraar productie- en operations management, terwijl prof. Jan van der Bliek (die eind april j.l. is overleden) in 1991 het decanaat van hem overnam. Gedurende enige tijd gingen Jan en ik dan ook als 'de kinderen van Bakker' door de faculteit.

Wim Bakker heeft het vakgebied productie-organisatie op een bewonderenswaardige wijze uitgebouwd. Hij was werktuigbouwkundige van huis uit, en promoveerde bij Van Hasselt. Zijn benadering was bij uitstek multi-disciplinair, een mengsel van werktuigbouwkunde, bedrijfskunde en wiskunde, in het bijzonder de operations research. Hij had een uitstekend oog voor het aanwenden van goede theorie in praktische problemen. In zijn intreerede in 1966 'Over het nut van detailonderzoek' toonde hij zich daarnaast scherp bewust van het belang van een goede structurering van de informatiestromen in het bedrijf, in een tijd waarin de informatietechnologie haar grote opmars in de bedrijfssystemen nog moest beginnen. Ook het wetenschappelijk onderzoek kreeg onder zijn leiding vorm; enkele van zijn oud-promovendi, waaronder Erik-Joost de Bruijn, Gerard Gaalman en Hein Fleuren, zijn nu hoogleraar. Een zeer groot aantal studenten studeerde in zijn leerstoel af.

Naast zijn vele bijdragen aan de ontwikkeling van het vakgebied heeft Wim een groot aantal nevenfuncties vervuld, binnen en buiten de faculteit. Een daarvan was het decanaat van de faculteit Werktuigbouwkunde, een combinatie die hem toch wel zwaar viel en mede leidde tot het besluit ruim voor zijn terugtreden een opvolger aan te trekken. Het feit dat mijn voorganger nog ruim een jaar als decaan en mede-hoogleraar productie-organisatie aanwezig was vervulde me aanvankelijk met enige zorg. Ten onrechte: Wim realiseerde zich dat juist in een dergelijke situatie uiterste zorgvuldigheid geboden was en, waar hij misschien wel eens kritisch was, was hij tevens zo wijs dat niet te uiten, terwijl ik omgekeerd altijd bij hem terecht kon wanneer ik goede raad nodig had. Die houding kenmerkte hem als mens en als docent; hij was zeer correct en uitermate hartelijk, begaan met het lot van medewerkers, studenten en oud-studenten, zoals ook bleek uit de grote belangstelling toen hij in 1991 afscheid nam van de universiteit.

Wim Bakker was een warm mens die voor de universiteit en voor de ontwikkeling van het vakgebied productiemanagement een bijzondere betekenis heeft gehad. Wij wensen zijn vrouw Annie en zijn kinderen veel sterkte toe bij het verwerken van dit grote verlies.

Mede namens de collega's van CTW,

prof. dr. W.H.M. Zijm, decaan EWI