In memoriam Leen van der Marel

| Redactie

Op 22 maart 2003 overleed prof.dr. Van der Marel, Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, op de leeftijd van 79 jaar. Hij was de grondlegger van de leerstoel Lage Temperaturen en een van de grondleggers van de faculteit Technische Natuurkunde, waarvan hij jarenlang decaan was. Hij was een man met een warm karakter. Hoewel hij al in 1985 de UT verlaten heeft, was het bericht van zijn overlijden toch een schok voor de vakgroepsleden.

Leendert van der Marel (Leen voor alle medewerkers bij Natuurkunde) kwam uit Katwijk, waar hij zeer goed leerde zwemmen, een hobby waarin hij zijn hele leven plezier had. In de Tweede Wereldoorlog moest hij, zoals zovelen in die tijd, onderduiken omdat hij niet in Duitsland te werk gesteld wilde worden. Tijdens zijn onderduikperiode was het oplossen van wiskundige problemen voor hem een bezigheid die hem veel afleiding gaf.

Leen studeerde Experimentele Natuurkunde in Leiden en deed zijn doctoraalopdracht en promotiewerk in het Kamerlingh Onnes Laboratorium onder leiding van profesoor Gorter. Zijn proefschrift had als titel: 'Paramagnetische Relaxatie bij Lage Temperaturen en Lage Frequenties.'

Na zijn promotie werkte hij in deeltijd als wetenschappelijk medewerker aan de Technische Hogeschool Delft en als docent aan het Christelijk Lyceum in Delft. Lesgeven deed hij met veel plezier, ook later toen hij benoemd was aan de Technische Hogeschool Twente. Hij begon er zijn werkzaamheden in 1966 bij de afdeling Elektrotechniek. De afdeling Technische Natuurkunde bestond toen nog niet; die is er mede door de inzet van Leen van der Marel gekomen. Hij was trots op het werk van de vele studenten die bij hem afstudeerden, evenals op het werk van zijn staf en promovendi.

Leen vond natuurkunde en wiskunde zeer belangrijke takken van wetenschap en hij wist zijn enthousiasme voor die vakken goed aan anderen over te dragen. Maar hij vergat nooit de mens achter de wetenschapper, technicus of student. Hij heeft voor menigeen op het persoonlijk vlak veel betekend. Eenmaal per jaar organiseerde hij een feest bij hem thuis voor de hele vakgroep. Zijn vrouw Annie maakte dan dat het de inwendige mens aan niets ontbrak.

In 1985 ging hij met de VUT. De laatste jaren waren voor hem niet altijd gemakkelijk. Zijn vrouw overleed en twee jaar geleden kreeg hij een beroerte waar hij niet geheel van herstelde zodat hij naar een verpleeghuis moest. Hij had zes kinderen waarvan hij altijd genoot. Wij wensen zijn kinderen, hun partners en zijn kleinkinderen veel sterkte toe om het verlies van hun vader en grootvader te verwerken.

Leerstoel Lage Temperaturen