Begin wandeling. Startpunt: de Vrijhof. De wandeling trekt veel mensen van buiten de campus zoals de heer Klaver (68) uit het Gelderse plaatsje Geesteren. `Ik dacht dat het hier een afgesloten gebied was totdat ik las over deze wandeling. Dat vond ik een mooie kans om hier eens rond te kijken!' Ook mevrouw Dingenouts uit Lonneker wil de campus wel eens van dichtbij bekijken. `Ik herinner me nog dat de plannen voor de bouw van de universiteit destijds nogal omstreden waren! Het was zo zonde van al die natuur. Ik fiets hier eigenlijk altijd omheen, dus ik ben wel nieuwsgierig hoe het er hier uitziet', vertelt ze.
Cubicusgebouw. Een van de gidsen, TCW-student Joris van Hoof vertelt dat er twee belangrijke gebouwenstromingen te vinden zijn op de campus: het functionalisme en het structuralisme. Cubicus, voorheen TW/RC is een voorbeeld van het structuralisme: het gebouw is opgebouwd uit kleine aaneengeschakelde `structuren'. In de vijver dobbert een `Bubus': Een bol en tegelijkertijd een kubus. Het lijkt een stuk opgeblazen plastic maar schijn bedriegt: het is een drijvende klomp van 2500 kilo roestvrij staal. Wat de wandelaars niet te zijn krijgen is een kunstwerk dat al een jaar of dertig op de bodem van de vijver ligt: het Staakman-object. Een aluminium gevaarte van tien bij tien meter, voorzien van vier grote rubberen drijvers. Het platform was destijds voorzien van een persluchtinstallatie. De bedoeling was dat het zogenaamde kunstwerk zo nu en dan boven de waterspiegel zou oprijzen....stochastisch aangestuurd. Noodlottigerwijs knapte een van de rubberen drijvers vlak voor de installatie op 7 juni 1975, waardoor het feest voorlopig niet doorging. De kosten rezen de pan uit en overschreden ruimschoots de honderdduizend gulden. Een knap bedrag voor die tijd. Maar het college van bestuur van die dagen bleef vertrouwen houden in de creatie en trok opnieuw de beurs. De constructiefout werd hersteld. In de nazomer van 1975 ging het opnieuw mis. Een hoogwerker liet het werkstuk te water waarna het vrijwel onmiddellijk en roemloos doorzonk naar de bodem, waar het nog steeds ligt. Van kostbare reddingsacties werd wijselijk afgezien. De ontwerper, Ray Staakman, heeft zich na het debacle nooit meer op de UT laten zien.
Het ding. De tocht gaat verder langs het door studenten gemaakte en geplaatste `Ding': een twintigvlak met veertien gelijkbenige en zes gelijkzijdige driehoeken. Materiaal: afgedankte houten telefoonpalen, die door stalen kabels in evenwicht worden gehouden. Een jaar lang waren ze bezig geweest met het ontwerp. In één nacht en een stuk vroege ochtend plaatsten de studenten hun werkstuk en noemden hun strak uitgekiende creatie Het Ding. Het CvB, aanvankelijk niet enthousiast, besloot de illegale actie van de studenten te gedogen. Het siert nu ook al bijna dertig jaar de campus.
De Spiegel. De Spiegel en de Hogekamp zijn typische voorbeelden van Functionalisme, vertelt de gids. Gebouwen in deze stijl worden gekenmerkt door strakke vormen en trekken zich niets aan van de omgeving. Dit in tegenstelling tot de gebouwen in structuralisme-stijl. Deze panden zijn verweven met de natuur zoals het Cubicus-gebouw dat half in het water en half in het land staat.
Gluren. Toch benieuwd hoe die studenten wonen! Op het Patiocomplex gluurt een wandelaar nieuwsgierig een van de studentenkamers binnen. De woningen zijn rondom binnenplaatsjes gegroepeerd waardoor deze ruimtes een besloten en gemeenschappelijk karakter krijgen. Architect Herman Haan wilde met deze `sociale' opzet een hechte studentsamenleving creëren. `Eenzaam hoef je hier niet te zijn!' merkt een wandelaar op. De wandeling eindigt via de Caspar en de Bastille weer bij de Vrijhof waar de ochtendwandelaars kunnen genieten van een brunch en de middagwandelaars van een High Tea.
Christian Lorist van Cultuurkoepel Apollo vertelt dat er plannen zijn voor een vervolg van het evenement. `Voor mensen van buiten de campus willen we iedere derde zondag van de maand een High Tea geven in de namiddag gecombineerd met klassieke muziek. Voor de UT-gemeenschap zijn er plannen om eens per week tussen half twee en half vijf een High Tea te organiseren. Concrete afspraken moeten nog gemaakt worden'.
Ingrid Szwajcer
Tekst en uitleg bij Het Ding
