Makaak
Nu dacht ik dat mensen ook in groepsverband leven. Onze kolonies heten steden. Onze haremgroepen heten bendes of studentencorps. Toch hoeft er maar een onschuldig griepje door ons land te waren, of ons volk meldt zich massaal ziek. We moeten dus concluderen dat dit een sociaal probleem is. Onze maatschappij accepteert ziekelijk gedrag. En dat begint al op de basisschool.
Het kan ook anders. Aan het begin van de schooldag vertelt de juffrouw dat Anton vandaag niet komt. Zijn moeder heeft gebeld; Anton heeft griep, wel 39 graden koorts. De kinderen horen het ontsteld aan. Die miezerige onderkruiper meent dus de hele dag in zijn bed kunnen blijven liggen, terwijl zij staartdelingen moeten maken! Nou, mooi niet! In de middagpauze rukken ze op naar Antons huis. Vanaf straat, onder zijn slaapkamer, scanderen ze: "Anton is een schurftjoch. Anton is een schurftjoch." En als de kleine Anton dan in zijn pyjamaatje voor het raam verschijnt, een thermometer onder zijn tong, dan vliegen de keien en kluiten modder door de lucht. Nee, in deze klas zal geen kind zich ooit ziek durven melden.
"Nederland is ziek," zei Ruud Lubbers ooit. De man die zich nu inzet voor landen waar WAO niet bestaat en over griep niet wordt gerept. Nederland is ziek, omdat wij ziekte cultiveren. Zelf heb ik ooit 3 weken in het ziekenhuis gelegen. De tijd van mijn leven. Iedereen sloofde zich voor mij uit. Als ik me verveelde kreeg ik speelgoed, als ik pijn had kreeg ik een pilletje, als ik verdrietig was kwam er een clown. Mijn juffrouw kwam me troosten, mijn klasgenootjes stuurden mij kaartjes en hun ouders lieten manden boordevol lekkers bezorgen. De makaken zouden er niets van begrijpen.
Nu buigt ons zieke land zich over de vraag of het water uit Lourdes in het ziekenfonds moet. Schei daar toch mee uit! Het enige dat ons nog uit ons ziekbed kan drijven is een bende stenengooiende kwajongens. En die bendes hebben we al, maar die staan op de verkeerde plek. Die staan bij de poort van het Primatencentrum te demonstreren tegen proefdieren. Laat ze oprukken naar de ziekenhuizen. Als niemand meer om een medicijn durft te vragen, hoeven er ook geen proefdieren meer te sneuvelen voor de ontwikkeling ervan. Dat is de wet van de makaak.
