De UT heeft bij huisbankier ABN-AMRO voor 150 miljoen euro aan leningen afgesloten. Het geld is nodig om het totale vastgoedplan dat in 2008 zal zijn voltooid, te bekostigen. Het is een van de grotere bancaire deals binnen universitair Nederland.
Enkele grote universiteiten leenden tot dusver grotere bedragen, maar de vraag is of dat in een keer is gebeurd. Willem te Beest, die in het CvB de portefeuille financien beheert spreekt van een mijlpaal in de historie van de UT. Met de megalening is de bekostiging (tegen een rentepercentage van 5 procent over een periode tot 2017) en de voortgang veiliggesteld van de hele vastgoedoperatie, die in totaal 227 miljoen euro aan investeringen vergt. Die voortgang is nodig want voor de fatale datum van 4 november 2008 moeten alle UT-gebouwen voldoen aan het convenant dat met de gemeente al in '98 werd gesloten op het gebied van veiligheid-, arbo-en milieu. Anders volgt onherroepelijk sluiting. Medio jaren negentig kregen de universiteiten hun gebouwen van het Rijk in eigendom, inclusief het achterstallig onderhoud. Voor een universiteit als de UT is die negatieve erfenis een aanzienlijke kostenpost omdat het merendeel van de panden in dezelfde tijd (jaren zestig, beginjaren zeventig) zijn neergezet en nu en masse dienen te worden renoveerd. De universiteit stak tot nu toe 64 miljoen eigen geld in het vastgoedplan. Maar de pot is leeg. De rest, minus een relatief klein bedrag dat vrijkomt uit afschrijvingen, betrekt de UT van buiten, in dit geval van ABN-AMRO, die op alle fronten de beste aanbieding deed van de vijf door de UT voorgeselecteerde banken.
De lening bestaat uit zes coupures van ieder 25 miljoen die vanaf volgend jaar tot 2008 worden opgenomen en vanaf 2010 tot 2017 worden afgelost. Waarbij de laatst opgenomen lening het eerst wordt afgelost. `Dat is voordeliger', aldus Te Beest. Aan rente en afschrijving is de UT, vanaf het moment dat al het geld in de bouwactiviteiten zal zijn gestopt, op jaarbasis 17 miljoen euro kwijt. In de loop van dit jaar wordt een eerste deel van het geld aangesproken.
Die 17 miljoen is de UT tot in lengte van jaren kwijt: als de laatste lening in 2017 is afbetaald komt er feitelijk geen geld vrij maar spaart de UT om een volgende renovatieronde zo veel mogelijk op eigen kracht te kunnen bekostigen. Te Beest rekent voor dat van genoemd bedrag 10 miljoen voorkomt uit de UT-brede reorganisatie van de diensten, te bereiken in 2008 (in 2004, aldus het CvB-lid, was daarvan al 6 miljoen zichtbaar). `De resterende 7 miljoen kan de UT niet zelf ophoesten. We zijn voorlopig uitbezuinigd. Onze hoop is gevestigd op het ministerie, met wie wel al een tijdje in gesprek zijn. Onze claim is erkend, maar ondanks een uiterste inspanning van onze kant heeft het nog niet geleid tot resultaat.'
