Uit het lood

| Redactie

Matiging   Waar wordt overschreden, daar moet worden bezuinigd. Op onderwijs dus. En dat mag geen probleem zijn. Die explosief gestegen kosten van schoolboeken zijn ronduit een schandaal. Kapitaalvernietiging in opdracht van het Rijk. Ik bedoel, wat op scholen wordt onderwezen, dat is basisken­nis, die is al eeuwen onveranderd. 1+1=2. En a²+b²=c². Dat staat in boeken zo oud als d


 

 

 

Matiging

 

Waar wordt overschreden, daar moet worden bezuinigd. Op onderwijs dus. En dat mag geen probleem zijn. Die explosief gestegen kosten van schoolboeken zijn ronduit een schandaal. Kapitaalvernietiging in opdracht van het Rijk. Ik bedoel, wat op scholen wordt onderwezen, dat is basisken­nis, die is al eeuwen onveranderd. 1+1=2. En a²+b²=c². Dat staat in boeken zo oud als de boekdrukkunst. En dat is nou ook net het hele idee achter een boek, dat de kennis er voor het nageslacht in wordt opgesla­gen, zodat het later niet allemaal opnieuw bedacht hoeft te worden. Maar deze spaar­zaamheid is aan het Nederlandse onderwijs niet besteed. Hier gaan school­boeken hooguit 4 jaar mee. Elke nieuwe staatsse­cretaris wil een nieuw stelsel met nieuwe methodes en bijgevolg nieuwe boeken. Die Haagse lobby van Wolters-Noordhoff moet wel ijzersterk zijn. Misschien dat het NIBUD daar eens onderzoek naar moet doen.

We leven hier toch niet in een dictatuur waarin elke volgende regering zijn eigen juiste leer voorschrijft! Waarom kunnen onze scholieren op hun eerste schooldag niet gewoon de boeken ophalen waaruit hun ouders nog zijn onderwezen? Dan krijgen ze bij aardrijkskunde wel een insteekvelletje waarop staat welke landen een andere naam hebben gekregen, welke zijn gescheiden, en welke zijn herenigd. Dan leren ze meteen dat de materie leeft, maar in essentie toch altijd hetzelfde blijft. Waarom brengen wij onze kinderen kennis bij die niet eens één generatie meekan?

En dan die schoolreisjes - ook zo'n kostenpost. Naar het buitenland, natuurlijk. Waarom eigenlijk? Dat was misschien leerzaam in de tijd dat onze jeugd nog zelden over de grens kwam. Maar nu is dat wel anders. Onlangs zag ik een grandioos gesprek met de dichter Ali Albazaz. Tegen het decor van de uiterwaarden bij Zwolle vertelde hij dat hij de Nederlander niet begreep. De Nederlander die in zijn eigen land leeft als een gastarbeider en die iedere vakantie aangrijpt om zijn werkplek te ontvluch­ten. Weet de Nederlander dan niet hoe mooi zijn eigen vakantieland is? Nee Ali, dat weet de Nederlander niet. En dat wordt hem op school ook niet geleerd.

Laat Albazaz uw schoolreisje organiseren en het wordt een budgetair vriendelijke fietstocht naar Genemuiden. De scholier die geen fiets heeft, mag er eentje lenen. Die kan dan meteen bijgebracht krijgen dat lenen eindigt op teruggeven. En moet het schoolreisje dan toch naar het buitenland, koop dan enkele reizen. Onze lieverdjes krijgen over de grens steevast een lesje wetshandhaving. In de cel, welteverstaan. Het is toch zonde om met lege stoelen terug te reizen.

Tekorten in een land zo rijk als Nederland zijn vanuit buitenlands per­spectief onbegrijpelijk. Willen we ooit van deze chronische kwaal afkomen, dan zullen we op school moeten leren te matigen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Harold de Boer


Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.