Op stap in de stad

| Redactie

Wat doe jij op donderdagavond als Patty's Posse en ER zijn afgelopen? Kruip je onder de wol, duik je achter de boeken of ga je lekker stappen? Wij kozen voor het laatste. Een rondje langs wat populaire Enschedese kroegen. Donderdagavond negen uur. Het is nog vroeg. Natte sneeuw daalt neer op de sfeervol verlichte Oude Markt. In café Janssen & Jansen pellen we ons uit natte jassen en schudden


Wat doe jij op donderdagavond als Patty's Posse en ER zijn afgelopen? Kruip je onder de wol, duik je achter de boeken of ga je lekker stappen? Wij kozen voor het laatste. Een rondje langs wat populaire Enschedese kroegen.

Donderdagavond negen uur. Het is nog vroeg. Natte sneeuw daalt neer op de sfeervol verlichte Oude Markt. In café Janssen & Jansen pellen we ons uit natte jassen en schudden de sneeuw uit ons haar. Lang leve waterproof mascara! Aan de grote leestafel, in het midden van de kroeg, is nog plek. Het begin is braaf, want een beker warme chocolademelk met slagroom. Op ons gemakje monsteren we de andere cafégangers. Naast ons drie jongens, druk in gesprek. Tegenover ons happen twee heren, de studentenleeftijd al een tijdje gepasseerd, in een Amsterdammer. `Een vaasje', noemen ze het biertje. De oudste van het stel trekt tevergeefs onze aandacht door allerlei maffe brillen op zijn neus te zetten. We zien meer heil in het drietal. `UT-studenten? Nee, we studeren kunst en techniek aan de Saxion Hogeschool', vertelt een van hen. `Maar wat grappig dat jullie dat denken, UT-studenten pik je er toch zo uit? Als ik in de trein naar Enschede zit weet ik precies wie er in Drienerlo uit gaat stappen. Waar `m dat verschil met de hogeschoolstudenten in zit, weten ze niet precies. `Je ziet het gewoon.' We betalen de choco en koersen richting Pakkerij, honderd meter verderop.

Nee, we zijn geen lid van een pakkerijvereniging. We beklimmen een reeks vale trappen, gaan op het lawaai af en zwaaien op goed geluk een deur open. Tientallen ogen kijken ons verschrikt aan, het geroezemoes verstomt. Vreemd volk! Vanachter de bar komt een breedgeschouderde jongeman op ons af gesneld. Zeker de baas. `Eh, dit is een besloten dispuutavond van Audentis. Zijn jullie geïntroduceerd? We kunnen niet zomaar iedereen toelaten.' Onze pruillip werkt. Enkele leden van dispuut Koh-i-Noor willen ons wel introduceren. Want dat zijn hier de mores. Onze namen komen in een groot boek, waarna het bier rijkelijk begint te vloeien. Dat gaat de goede kant op. We verslikken ons bijna wanneer een luidruchtig binnengekomen damesdispuut een flinke yell aanheft, maar het herstel volgt snel wanneer praeses Stijn Klaassen en ab Actis I Gertjan Dieleman vanuit de senaatskamer even wat handjes komen schudden. Dat kan nu nog, want over twee weken treedt het duo af. Terwijl de dispuutsleden ons bijpraten over het wel en wee van Audentis, nemen we de sociëteit eens goed in ons op. Groot, kaal en drankbestendig. Het bier blijkt 75 eurocent te kosten en dan moet je niet zeuren over groot en kaal. En eenmaal aan de praat is het best gezellig. Mensen komen hier vast niet om te dansen: zonder muziek lukt dat niet. Er wordt gepraat over baantjes tijdens en het leven na de studie, het nut van een netwerk, banen, cv's en het buitenland. De studenten hebben het hier prima naar hun zin in een vertrouwde omgeving. Kwestie van lid worden dus. Of iemand vinden die je wekelijks wil introduceren.

Tegen elven betreden we De Geus. Het is dan al gezellig druk in deze relaxte studentenkroeg. Na al het gratis bier bij Audentis bestellen we een wijntje. Er zit geen verschil in. De droge witte smaakt naar bierig spoelwater. In De Geus zien we veel bekende UT-gezichten. Menno Gierman, de voorzitter van de Drienerlose Pop Organisatie, zit met een vriend aan de bar. Omstuwd door vier vrouwen. `Ziet er goed uit, Menno', steken we van wal. ` Dit is mijn vaste stapclubje' , legt hij uit. Alle zes studeren ze chemische technologie. Een van de dames: `We zijn maar met weinig meiden bij CT, maar met dit groepje hebben we het heel gezellig.' Het gezelschap blijft niet in De Geus, een dansvloertje ontbreekt. Menno: `Meestal eindigen we daarom in de Lunatic.' Een bezoekje aan de Kater raadt hij ons af. `Het barpersoneel is daar vaak chagrijnig.'

Toch maar even kijken. Vrolijk stuiteren we de kroeg binnen. Een groepje flauwe dertigers, mannen in pak, beginnen slappe verhalen. Dat schiet niet op zo. Via zwetende oksels vechten we ons een weg terug naar de uitgang. Buiten klampen we de Sterke Arm aan. Twee goeduitziende agentjes rijden in hun auto over de Oude Markt. Stapvoets. `Alles goed, dames?' We knikken. `Nog ergens bonje?' `Valt mee, wat de studenten betreft. Ze kunnen alleen zo verrekte bijdehand zijn. Dat is soms best wel irritant.' We kunnen ons daar wel iets bij voostellen. Op naar Aspen Valley, aan de overkant. Daar schijn je lekker te kunnen dansen, een stukje beweging kan geen kwaad. Na garderobe (2x 1,20 euro) en toilet (2x 20 eurocent) dalen we af naar de bewegende bar. Voor mensen die nog nooit nuchter in Aspen Valley waren: de bar draait écht rondjes! Aan het schap, jawel, een oude bekende. Arno, eerstejaars technische geneeskunde. In augustus nog gesignaleerd in zijn tentje op camping De Twentse Es. Dat leverde een stemmig plaatje op. Arno heeft inmiddels een kamer. Samen met zijn Audentisjaarclubgenoot Arnoud, die CT studeert, is hij een avondje aan het stappen. `De rest van onze jaarclub moet tentamens leren, dus we doen het met z'n tweetjes'. Weten ze dan niet dat er bij Audentis een gezellig dispuutavondje gaande is? `Wij zitten als eerstejaars nog niet bij een dispuut', zegt Arnoud spijtig. `Bovendien heb ik geen jasje bij me, noch een stropdas.' De heren blijven dus in Aspen Valley hangen en wij stomen door naar de Lunatic, ook een lekker danscafé. Hier mag je kosteloos je jas ophangen. Drank wordt met muntjes betaald.

Aan de rand van de dansvloer lopen we het bestuur van Isaac Newton tegen het lijf, letterlijk. Met een biertje in de hand vertellen Johnny, Martin en Jan Pieter dat ze de hele avond lekker aan het werk zijn geweest op de UT. Zaken gaan nu eenmaal voor het meisje. Wanneer we de heren op de foto willen zetten komt ineens de voltallige borrelcommissie van de studievereniging de dansvloer opstormen. Dirk wringt zich op de foto. `Ik heb al heel veel bier op', legt hij uit. `Goh, dat zouden we niet zeggen, Dirk'. `Ik had vanmiddag om half vier al een borrel', verklaart hij. `Dus ben ik al bijna twaalf uur bezig.' Oeps. De tijd vliegt, wat - met een slokje op- een gebruikelijk beeld is na twaalven. Afronden in het Gat in de Markt lukt niet , de kroeg wordt verbouwd. Dan maar huiswaarts. Vanaf station Enschede nemen we een taxi. Tot grote blijdschap van de chauffeur. `Van de studenten moet je het niet hebben', verzucht hij. `En, leuke avond gehad?' `Nou, niet slecht voor een nachtdienst', vertrouwen we hem toe.

Jannie Benedictus en Maaike Platvoet

De heren van het bestuur van Isaac Newton lusten wel een biertje zo te zien. vrolijkheid ten top op deze donderdagavond in de Lunatic, populair danscafé in Enschede.

Menno Gierman, tweede van links, en zijn CT-vrienden in De Geus

Lekker swingen in de Lunatic

De sfeervolle Oude Markt

Arnoud en Arno aan het bier in Aspen Valley


Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.