Het SPe is al jarenlang zo nu en dan te gast bij de kloostergemeenschap in Oosterhout. Twee keer per jaar schuift een klein groepje studenten voor een weekend aan bij de monniken in de Sint Paulusabdij. Om het kloosterleven te ervaren of om tot rust te komen. Maar het afgelopen weekend was een van de laatste in de rij. De benedictijnen gaan eind 2005 de abdij verlaten. Er zijn nog maar zestien actieve monniken en die kunnen het werk amper meer aan. Er is nauwelijks nieuwe aanwas, de gemiddelde leeftijd is 78. Afgelopen weekend waren de vijf studenten die samen met studentenpastor Kees Kuyvenhoven de abdij bezochten, zelfs getuige van een uitvaart. Het SPe zal binnenkort naar een andere abdij om moeten zien.
Hanneke Bluemink (24), student technische natuurkunde, was dus misschien een van de laatsten die naar Oosterhout vertrok. `Ik had wel behoefte aan een beetje rust', zegt ze. `En ik wilde wel eens weten hoe dat is, het kloosterleven. Ik denk veel na over levensvragen en was nieuwsgierig naar de denkwijze en de symboliek in de katholieke kerk. Doordat ik protestants ben opgevoed weet ik daar weinig van.' Hanneke noemt zichzelf niet gelovig. `Christelijk ben ik niet. Je zou kunnen zeggen dat ik agnost ben. Ik weet het dus gewoon niet.'
De TN-student had geen moeite met het vroege opstaan en het ontbreken van TV en internet. Ze is zelf altijd vroeg uit de veren en heeft ook thuis geen televisie of internetaansluiting. `Ik ben wel een rustig type', beaamt ze. Kan ze dan niet net zo goed thuis tot rust komen? `Thuis is het anders. Daar word je toch sneller afgeleid. Je gaat rondlopen, iets te snoepen pakken. In het klooster leef je volgens een strak ritme. Tussen de diensten zit je rustig in je eigen kamer te lezen. Dat was heel lekker. Ik had verschillende filosofische boeken bij me.'
Maar een echt rustig weekend werd het niet. Zes keer per dag een viering en tussendoor groepsgesprekken en rondleidingen. En uiteraard werd op gezette tijden gegeten. Hanneke: `Er was veel te doen. Mocht ik nóg een keertje gaan, dan zou ik niet aan alle activiteiten deelnemen maar meer kiezen voor mijn eigen rust. Maar de eerste keer wil je graag alles zien.' De symboliek rond de uitvaart maakte op haar de meeste indruk. `De sfeer onder de monniken was heel droevig. Hun denkwijze vond ik heel bijzonder. Dat de overledene echt opgenomen was in de hemel.'
Hanneke herkent na het weekend geen non in zichzelf. `Nou nee. Met het vroege opstaan zou ik geen moeite hebben of met het strakke ritme. Maar om nou als niet gelovige uren per dag in de kerk door te brengen, dat lijkt me geen goed idee.'
Opladen
Voor bestuurskundestudent Jasper Rabou (25) was het niet de eerste keer dat hij het klooster in ging. `Een aantal jaren terug volgde ik met een stel vrienden een filosofiecursus bij het SPe. In dat kader zijn we toen naar het klooster gegaan. Iedereen heeft er altijd heel veel ideeën over, maar hoe het echt is, dat weet eigenlijk niemand.' Het bezoek beviel Jasper goed en sindsdien voegt hij zich ongeveer één keer per jaar een weekend bij de kloostergemeenschap. `Ik heb het erg druk in mijn dagelijkse leven. Tijdens zo'n weekend kun je de batterij weer opladen. Want in het klooster heb je niks om je druk om te maken. Bovendien kom je er steeds weer andere mensen tegen met andere ideeën.' Ditmaal ging Jasper het weekend voorafgaand aan zijn afstuderen. Niet om zich rustig in te lezen, dat niet. `Nee zeg, ik had geen studieboeken bij me. Wel wat filosofische boeken over de bijbel.'
Voor Jasper, die zichzelf protestant noemt, waren de katholieke gebruiken niet nieuw. `Ik heb een katholieke vader. Daar heb ik wel veel van meegekregen. De rest van de groep stond af en toe z'n ogen uit te kijken, tijdens de uitvaart bijvoorbeeld.' Omdat hij eerder in Oosterhout was, kende hij de overledene een beetje. `Hij was destijds een van de gastbroeders, vandaar.'
Ook Jasper vond het programma vrij vol. `We zijn veel naar de kerk geweest, hebben met de monniken gepraat en gewandeld. Ook bezochten we de nonnen, de benedictinessen. Die zitten honderd meter verderop. Voor de deelnemende dames was dat bezoek wel leuk, die konden nu ook eens meezingen tijdens de dienst. De monniken zingen namelijk erg laag.'
Tot echte gesprekken met de broeders kwam het dit keer niet. `Ze waren natuurlijk erg druk met de uitvaart. Maar bij eerdere gelegenheden is het me opgevallen dat ze altijd verrassend ruimdenkend zijn. Ze trekken zich geloof ik niet zoveel aan van wat de paus zegt.'
Ook Jasper ziet geen monnik in zichzelf. `Eens per jaar is wel aardig. Maar ik zou m'n gewone leven teveel missen. De mensen om me heen.'
Jannie Benedictus
De Vijf UT-studenten brachten een weekend door in de Sint Paulusabdij in Oosterhout.
UT-studenten, pastor Kees Kuyvenhoven en de monniken van de abdij
