Over en sluiten

| Redactie

Wij werken tegenwoordig in het donker. Niet dat de lampen kapot zijn ofzo, maar de gloeiende peertjes zijn uit en puur natuur is in. Het enige licht dat hier naar binnenrolt, komt van buiten. De lichten-uit-actie is niet alleen de trend, het is ook een stukje sympathie. Gisteren was het de dag van de duurzaamheid. Sindsdien blijven wij van de lichtschakelaars af. Eco-verantwoordelijk werken noemen we dat. Net zolang totdat er een ledlamp of zo'n spaarunit in hangt. Kan nog wel even duren dus voor het hier weer licht wordt. Maakt niks uit, wij houden ons duurzame pootje toch stokstijf. Een kwestie van mentaliteit. Die was dezer dagen trouwens ver te zoeken op de UT. Gezond op het werk, luidde het credo. Neergezet met een stevig, aantrekkelijk programma. Het geinige

Licht

theatergezelschap Mama Roux trok met een caravan langs. Lachen is immers gezond. Het publiek liet het echter massaal afweten. Zo vrolijk zijn we dan toch weer niet. De gratis handdoeken en gratis groene appels vielen meer in de smaak. De frisse fruitstukjes gingen als zoete broodjes over de toonbank. Wist je trouwens dat Leontien van Moorsel op slechts één enkel appeltje vier en soms wel zes uur knoerthard fietste. Ze trapte de longen uit haar lijf. En dat ze na elke verslonden bergtop één (1!) appelpartje naar binnenwerkte als beloning? Niet meegekregen? Nederlands beste wielrenster ooit was hier dinsdag te gast voor een presentatie en een fietstocht. Slechts een handjevol UT'ers kwam opdraven. Best karig als je met zo'n 2800 medewerkers bent. Hoe dat kan? Misschien moeten we daar eens met z'n allen ons licht over laten schijnen. Kost geen drol en is nog duurzaam ook!

Vrouwenvoetbal

Opeens keken er zondagavond ruim 1,6 miljoen mensen naar een sportwedstrijd waarvan het merendeel van die televisiekijkers een week geleden nog vond dat je het geen sport kunt noemen. Bij het tweede doelpunt van Engeland zaten er zelfs 2,4 miljoen Nederlanders voor de buis om de oranje voetbalvrouwen aan te moedigen. De vraag is overigens of die hadden ingeschakeld om 22 vrouwen achter een bal aan te zien rennen of omdat op het tijdstip van de onvermijdelijke verlenging eigenlijk een registratie van een van de stadionconcerten van Guus Meeuwis stond geprogrammeerd. Maar toch, het zijn aantallen die Boer zoekt vrouw dit seizoen nog maar moet zien te halen.

Toegegeven, ook wij hebben gekeken. En vol bewondering. Aan inzet ontbrak het niet en dat kon je een dag eerder bij de mannen tegen Japan niet zeggen. Toch was het anders, alleen al omdat de commentator het nodig vond elke vijf minuten te herhalen dat als Oranje niet zo on-Nederlands had verdedigd ze nooit zo ver waren gekomen. Wat viel verder op? Het lage tempo, ballen die niet aankwamen, flipperkastsituaties en een verdediging die bij het laatste tegendoelpunt wel heel knullig opereerde.

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.