Het is haast zo simpel als een syllogisme:
-
de UT wil beter communiceren en beter herkenbaar zijn in de buitenwereld;
-
de UT wil een nieuwe huisstijl.
Ergo: de nieuwe huisstijl moet beter communiceren en herkenbaar zijn. Daar is niets van terecht gekomen.
De nieuwe huisstijl heeft geen herkenbare kern, geen logo. Er zijn vele speelse beeldelementjes, die het -toegegeven- op boekomslagen aardig doen. Ze vermijden saaie uniformiteit. Maar de herkenbare kern, die van een willekeurige stijl een huisstijl maken, is gereduceerd tot het schreeuwerige `UNIVERSITEIT TWENTE.' En die kern gaat in tegen de basisregels van communicatie.
Typografisch is er de regel om die rechthoekige blokken van alleen kapitalen (hoofdletters) te vermijden: alle ervaren lezers (dus iedereen boven groep 3 of 4 van de basisschool) spellen woorden niet letter voor letter, maar herkennen woordbeelden. Om dat te vergemakkelijken, moeten woordbeelden zo onderscheidend mogelijk zijn. Stokken en staarten die boven en onder het rechthoekige blokje uitsteken, helpen daarbij. Kapitalen zijn allemaal even hoog en zijn dus slecht herkenbaar als woordbeeld. Het zijn hinderpalen voor communicatie.
In alle `netiquette' lijstjes staat dat uitingen in alleen hoofdletters schreeuwerig zijn. Puberjochies die meer lawaai willen maken dan dat ze iets te zeggen hebben, schrijven hun chats in alleen maar hoofdletters.
Het dieptepunt is het nieuwe visitekaartje van de UT: op een kale voorkant alleen maar tekst in kapitalen. Elke keer als je zo een wit vodje aan een buitenstaander overhandigt, moet je je verontschuldigen: nee, dit is niet op het laatste moment uit de visitekaartjesautomaat op het station (of op Schiphol) getrokken en nee, de Caps Lock toets zat niet per ongeluk vast. Het schaamrood zou me elke keer op de kaken staan. Ik doe daar niet aan mee.
Er is maar één oplossing voor het syllogisme: geld terug van de ontwerpers en opnieuw beginnen. Ik zou het wel uit willen SCHREEUWEN. Punt.
