 |
|
Slijmbeursontsteking aan de schouder, gescheurd elleboog kapsel en een ingescheurde enkelband. Dat valt dus wel mee.’ Foto: Gijs van Ouwerkerk Naam: Kid Jansen Studie: werktuigbouwkunde Leeftijd: 21 jaar Sport: rugby Club: Enschedese Rugby Club (ERC’69) |
Met zijn 103 kilo en lengte van 1.93 meter is Kid Jansen een rugbyspeler om rekening mee te houden. Een muur van onverzettelijkheid waar tegenstanders zich stuk op kunnen lopen. Kid gaat niet aan de kant.
Jansen ademt sport. Behalve rugby doet hij aan powerlifting, mountainbiken, sportklimmen, hardlopen en ga zo maar door. Maar rugby is onbetwist de nummer één. De gehoekte student werktuigbouwkunde is speler van burgervereniging ERC’69 uit Enschede en speelt in de vierde klasse. Volgens hem is dat een beschamend niveau, waar na dit seizoen snel afscheid van moet worden genomen. ‘We horen thuis in de derde klasse’, zegt hij resoluut.
Jansen is één van de weinige rugbyende UT-studenten. Mogelijk ook omdat de UT zelf geen vereniging kent. Die was er wel in het verleden, maar ging ter ziele vanwege een gebrek aan animo. Daar ontbreekt het bij Jansen zelf niet aan. Hij is vol enthousiasme en raakt niet uitgesproken over flankers, centers, wingers en lockers. De rugbywereld is zijn wereld. Al jaren. Op vijftienjarige leeftijd formeerde hij een nieuw schoolrugbyteam en maakte hij gebruik van zijn contacten bij de Rugbyclub Haarlem. Uiteindelijk werd het schoolteam geadopteerd door de Haarlemse vereniging, maar een lang leven was dit team niet beschoren. Direct al in de eerste wedstrijd ging het mis, toen een van de spelers in een onbewaakt ogenblik verkeerd terecht kwam en daarbij zijn nek brak. Dat beeld staat Jansen in het geheugen gegrift. ‘Er kwam een traumahelikopter aan te pas, twee politiewagens en een ambulance. Dat beeld laat me niet meer los.’
Het team viel kort daarna uiteen, maar de UT-student ging door, in Haarlem als broekie bij de senioren. Eenmaal in Enschede vond hij snel een nieuwe club. Jansen speelde toernooien in Cambridge en vorig jaar in Berlijn. ‘Berlijn was helemaal geweldig. In Duitsland maakten we kennis met Britse kerels van over de zestig jaar. Nog steeds bloedfanatiek. Mooi om te zien, echte ambassadeurs voor de sport.’
Het beeld van stoere mannen die voor elkaar door het vuur gaan, in de derde helft liters bier achterover slaan en Ierse gezangen aanheffen wordt door de UT-student onderschreven. Althans deels. ‘Dat klopt wel een beetje’, zegt hij, ‘maar we zijn ook sociaal en gaan voor elkaar door het vuur. En na afloop wordt er behoorlijk gedronken, maar nooit zonder bob.’
Mannen die tegen een stootje kunnen dus, maar die volgens Jansen altijd respectvol met elkaar omgaan. ‘Er worden in het buitenland toernooien gespeeld voor vijftig- of zestigduizend man publiek en anders dan bij het voetbal is er nooit trammelant op de tribune.’ En volgens de UT-student ook niet op het veld. ‘Als de scheids een beslissing neemt dan moet je het daar mee doen. Punt. Respect voor de leiding, respect voor je tegenstander en vooral respect voor de captain van de tegenstander. Dat is belangrijk en vooral niet morren of mokken als je het veld wordt uitgestuurd.’ Jansen zegt zich te ergeren aan sommige voetballers die van de klaagzang een vaste gewoonte lijken te maken.’
Volgens de rugbyspeler is de sport niet vergeven van de blessures. Maar vervolgens somt hij een lijstje op: een ingescheurde enkelband, een slijmbeursontsteking aan de schouder, een gescheurd kapsel aan de elleboog en wat kleinere fysieke ongemakken. ‘Gezien de aard van de sport vind ik het best meevallen.’
De thuisbasis van de vereniging van Jansen ligt met het sportpark aan de Horstlindelaan in de schaduw van de campus. Competitie wordt gespeeld in Groningen, Drachten, Heerenveen, maar ook dichterbij in Oldenzaal of Almelo. Het team heeft dit seizoen één missie en dat is terugkeren in de derde klasse. ‘Dat gaat ons lukken. We hebben genoeg kwaliteit in huis.’
