Selectie
Ik zie twee mogelijke verklaringen voor deze paradox. In de eerste plaats zijn er lang niet zo weinig vacatures als op het eerste gezicht lijkt. Veel door de crisis getroffen bedrijven hebben weliswaar officieel een vacaturestop, maar ondertussen zitten ze nog steeds verlegen om gekwalificeerd personeel. Wie een open sollicitatie stuurt met mooie papieren, krijgt ogenblikkelijk een uitnodiging voor een gesprek. De enigen die zo lijden onder de vacaturestop zijn de Intermediairs van deze wereld. En de verlegenen onder jullie.
En dat brengt mij meteen bij de tweede verklaring: de kandidaten doen aan zelfselectie. Dat verklaart meteen die toegenomen kwaliteit van de reacties. Blijkbaar zijn jullie je, meer dan in de jaren negentig, bewust van jullie concurrenten en van hun kwaliteiten. Velen van jullie denken: als Annemarie en Daniël al solliciteren, dan maak ik geen kans meer. Dan kan ik beter nog een extra jaartje gaan studeren. Of weet je wat, ik ga wel in het leger.
Hoe deze voorselectie precies in zijn werk gaat, weet ik niet. Maar ik moet bekennen: eigenlijk ben ik er wel blij mee. Als werkgever zit ik echt niet te wachten op honderd sollicitatiebrieven waarvan de meerderheid hopeloos slecht is. Dat kost alleen maar tijd. Toch moet me van het hart dat jullie jezelf tekort doen. Jullie sluiten bij voorbaat uit dat wij er andere selectiecriteria op na houden dan jullie vrezen.
