Bellen met het Buitenland

Maarten Koster

Waar zit je ergens?

`In Atsugi, een stad 30 kilometer van Tokio. Met driehonderdduizend inwoners een kleine stad.'

Wat doe je daar precies?

`Ik loop stage bij het grote bedrijf Asahi Kasei. Ik ontwerp hier een nieuw soort microchip voor in een mobiele telefoon. Die geavanceerde chip kan frequenties omzetten die nodig zijn om data binnen te halen. Nu is daar nog een aparte frequentieomzetter voor nodig. Door de chip zijn er dus binnenkort minder onderdelen nodig en dat scheelt al snel negentig cent.'

Waarom wilde je zo graag stage lopen in Tokio?

`Ik wilde lekker weg, het liefst zo ver mogelijk. Amerika leek mij wel wat maar daar kon ik door de recessie niets vinden. In Japan was ik wel welkom. Een nadeel is dat Tokio bekend staat als een van de duurste steden ter wereld. Gelukkig is mijn reis betaald en krijg ik een mooie vergoeding. Ik ga wel elke avond uit eten want dat kost mij maar vijf euro per keer. Alles is hier echt wel heel anders dan in Nederland.'

Waar moest je het meest aan wennen?

`De taal is, vooral door de karakters, heel lastig. Ik heb wel twee lessen Japans gehad maar ik vind het te moeilijk en bovendien besteed ik mijn tijd liever aan het ontdekken van de stad samen met medestudent Laurens. Wat mij direct opviel is dat er overal automaten langs de weg staan, soms wel tien op een rij met frisdrank, speelgoed, paraplu's en T-shirts. Bovendien leven hier vreemde krekels van wel zes centimeter groot die de hele dag door met hun vleugels klapperen en geluiden produceren van wel honderd decibel. Ik moest ook erg wennen aan mijn Japans fietsje met een mandje voorop en zonder achterlamp.'

Fietsen? Is dat niet levensgevaarlijk met dat drukke verkeer?

`Hier mogen geen auto's rijden maar fietsen mag ook niet zomaar. Voordat ik naar mijn werk mocht fietsen moest mijn baas mij eerst in een paar uur de verkeers- en veiligheidsregels uitleggen. Mijn fiets moet eigenlijk nog ergens geregistreerd worden, dus officieel rij ik nog illegaal ja.'

Wat heb je tot nu toe van de omgeving gezien?

`Ik heb samen met Laurens bergen beklommen en laatst zijn we naar een vulkanisch gebied geweest met honderd soorten poeltjes: baden met koffie, groene thee en rode wijn. En alle Japanners zaten met hun mobieltjes in die baden foto's te maken.'

Heb je al wat contact gelegd met Japanners?

`Mijn Japanse collega's hebben twee welkomstetentjes voor mij gegeven. Met veel lekker eten en drinken. En in het uitgaansdistrict kom ik ook vaak in contact met Japanners. Het zijn superaardige mensen. Maar Engels met ze praten, dat gaat moeizaam.'