UK. De speelsters van volleybalvereniging Veracles hebben een primeur. Vorige week verschenen zij als eerste damesvolleybalteam in Nederland in rokjes op het veld. Hoewel de officiële spelregels het niet toelaten, wil het team vanaf nu elke wedstrijd gerokt uit de kleedkamer komen. Lastig is wel dat de scheidsrechter toestemming moet geven voor het dragen van het nieuwe tenue. `We zien wel hoe ver we komen dit jaar', zegt aanvoerder Annemariek Smit. De rokjes - waaronder overigens nog broekjes zitten - zijn bedacht tijdens een trainingsweekend.
MARE. Schrijfster Naema Tahir is tegenwoordig docente op de universiteit waar ze als student haar orthodoxie liet varen. `Toen ik op kamers ging was ik nog heel streng moslim. Ik dacht dat je voor het hiernamaals leefde. Leven op aarde telde niet. Je moest veel meer bidden dan studeren. En om mij heen zag ik alleen maar kwaad: studenten die bier dronken, relaties hadden voor het huwelijk, niet baden. Ongelovigen. Ik denk dat ik vanaf mijn puberteit al aan het losweken was van mijn geloof, maar soms heb je voorbeelden van buiten nodig. Dat waren die studenten.'
VOX. Voor wie graag ecstasy slikt met een paar glazen bier of wijn: het kan geen kwaad. In feite is het zelfs beter dan ecstasy zonder alcohol. Het proefschrift van de Nijmeegse farmacoloog Glenn Dumont biedt ook aanknopingspunten voor ecstasy als medicijn om mensen met autisme socialer te maken. Ecstasy wordt ook wel een `love drug' genoemd vanwege de gevoelens van genegenheid voor anderen die het oproept. De stof die daarvoor zorgt is oxytocine, ontdekte Dumont. `Als je ecstasy slikt, komt die stof vrij en die kun je ook gewoon via een neusspray innemen. Het is dus mogelijk een nieuw middel om stoornissen zoals autisme te behandelen.'
FOLIA. Bij de opleiding communicatiewetenschap van de Universiteit van Amsterdam hoef je tijdens een groot hoorcollege niet langer je vinger op te steken als je het antwoord wilt geven op een door de docent gestelde vraag. Je stuurt eenvoudigweg een sms'je met het antwoord. Gedurende een paar minuten worden al die antwoorden verzameld en vervolgens op een scherm gepresenteerd. `Het is heel interactief', zegt Willem Kox, informatiemanager van de faculteit der maatschappij- en gedragswetenschappen. `Als blijkt dat een groot deel van de studenten het foute antwoord heeft gegeven, kan de docent direct ingrijpen en de stof opnieuw of anders uitleggen.'
