Over en sluiten

| Redactie

Nummer 303. Niet zomaar een lullig cijfertje. Dit zijn wij. Wereldwijd gezien dan. En daarmee ook weer onzichtbaar, want als je de 303e plaats inneemt op de wereldranglijst van beste universiteiten dan straal je niet zo heel erg veel uit. Oké, oké, Eindhoven staat nog een dikke honderd plaatsen onder ons. Maar Delft weer honderdvijftig plaatsen erboven. Gewoon een rotplekje dus, die nummer 303. Over het hoe en waarom, hebben wij ons op de redactie natuurlijk het hoofd gebroken. Maar zo een-twee-drie hadden wij het antwoord ook niet klaar. Aan de ene kant slepen onze wetenschappers (lees deze week: Jacques Noordermeer en Hans Kuipers) aan de lopende band leuke prijzen binnen, aan de andere kant staan we elke race weer met lekke banden in de Australische rimboe. Is het de overdaad aan groen die deze campus onzichtbaar maakt? Of is dat nieuwe logo toch niet echt lekker gevallen?

Redaction

Ruw werden we uit deze overpeinzingen gehaald door het lawaai van een stevige boor. Wat bleek? De gehele Vrijhof werd voorzien van nieuwe bewegwijzering. Oude naambordjes werden gesloopt, nieuwe - voorzien van een kek geel kleurtje - aan de muur genageld. Redaction UT-News lazen we op de muur. Redaction? Redaction? Met een verhit hoofd rukte onze hoofdredacteur (volgens zijn nieuwe naambordje Bird Greenmen) het nieuwe bord er af. Buiten lazen we Liberty Court (= Vrijhof) op het gebouw. Langzaamaan bereiken ons nu steeds meer berichten over deze innovatieve vertaalslag naar een stukje internationalisering. Kijk niet raar op als u voortaan via de Highcamp en the Mirror in the Wing belandt. Scoren we vast points mee op die wereldranglijst.

Klaagmuur

Teveel Duitsers! kalkte een student geïrriteerd op het zelfklevende, gele memovelletje. Het blaadje wapperde rustig in de wind op een geïmproviseerde klaagmuur. Studentenpartij UReka sjouwde deze week met twee van die `muren' onder de arm over de campus. Eentje voor creatieve ideetjes. Eentje voor frustraties.

Aan inspiratie geen gebrek, zo bleek. Het regende klachten. Passerende studenten penden er schaamteloos op los. Kapotte microfonen in collegezalen, sensorlichten die uitgaan als niemand beweegt in de zaal, hoogleraren die gebrekkig Engels spreken, lange wachttijden bij de printers, geldverspillende huisstijl en, teveel Duitsers. Hoezo Nederland klaagcultuur?

UReka hoopt met de actie op inspirerende input, meer meedenkers en een actievere achterban. `Zodat wij ons werk goed kunnen uitvoeren', vertelde een van hen. Nou, dan kunnen wij ook nog wel een duit in `t zakje doen. Wij balen van plek 303 die de UT inneemt in de Shanghai ranking. Ook de ondermaatse score van de UT ten opzichte van concurrenten Delft en Eindhoven in weekblad Elsevier stelt ons diep teleur. Het solarteam laat ons huilen. Wanneer horen we weer eens iets van de Student Union? We hebben genoeg van vieze wc's, smakeloze koffie, dure broodjes, trage computers, onstabiel netwerk, verdwaalde telefoontjes, dure huisstijl, een saaie Route'14, de modderschoenen die je krijgt rond gebouw de Horst, de slecht vertaalde bewegwijzering in de Vrijhof, de eeuwig durende bouwprojecten, overstekende ganzen, smerige vijvers, bladeren op de weg, we balen van de herfst met zijn regen, kou en wind. En die Duitsers? Daar hebben wij geen last van. Laat ze toch lekker schuiven. Zij klagen tenminste niet!

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.