Hatsjoe!
09.30 uur. Uche, uche. Een droog hoestje schalt door de ruimte. Collega A knikt veelbetekend naar collega B. Dat is nou al de derde keer deze morgen dat collega C al kuchend van zich laat horen! Collega A opent het raam. Ventileren die handel.
10.00 uur. Hatsjoe! Verdorie, nou begint collega B met niezen. Vanuit alle kanten worden papieren zakdoeken aangereikt. En een flesje desinfecterende handgel.
10.30 uur. Het toiletbezoek is een stevige onderneming. Mondkapje voor, wegwerphandschoenen aan, deurklink vermijden, toiletbril desinfecteren en handen ruim vijf minuten wassen met desinfecterende zeep.
12.00 uur. Lunchen doen we veilig achter onze computer. Kantines vormen momenteel de grootste bedreiging. Meer dan tien mensen bij elkaar in één ruimte? Compleet onverantwoord. Daarna een grondig ontsmettingsritueel van ons bureau.
14.00 uur. Een interview, maar dan telefonisch. Dat lijkt nu het meest safe, maar helaas begint collega C weer te hoesten. Het raam gaat open. Tikje frisjes, maar veiligheid boven alles.
14.30 uur. Klink komt met het bericht dat ook kinderen worden ingeënt. Balen, we zijn allemaal ouder dan vier jaar.
15.00 uur. Collega C hoest weer. Dat raam laten we nu maar gewoon wijd open staan.
15.30 uur. Zucht, nood breekt wet. Weer een toiletbezoek. Mondkap voor, handschoenen aan en de hele riedel begint opnieuw.
16.00 uur. Gezamenlijke fruithap. Sinds een week verplichte vitaminekost, opgelegd door onze chef.
17.00 uur. Jassen aan, mutsen op, handschoenen aan en naar huis. Poeh, weer een dag zonder Mexicaanse besmetting overleefd.
De volgende dag blijft het op de redactievloer angstvallig stil. Weliswaar geen griep, maar iedereen ligt snipverkouden voor Pampus. Dat raam. Hadden we dat nou toch maar dichtgelaten.
Spreekbeurt
Pino, Koekiemonster en Bert & Ernie figureerden deze week in het Google-logo. Veertig jaar Sesamstraat, dachten ze bij Google, laten we vrolijk doen. Maar zo vrolijk is de zoekmachine helemaal niet. Kinderen kunnen er behoorlijk de weg kwijt raken, weet UT-hoogleraar Theo Huibers. Het is dus hoog tijd voor een nieuwe zoektool die kinderen tot elf jaar beschermt tegen alle verwerpelijke narigheid die via Google voor het oprapen ligt. Een kind dat op zoek is naar een kabouterkleurplaat met roodwitte vliegenzwammen tikt in al zijn onwetendheid `paddenstoelen' in en komt vervolgens op de website van de eerste de beste smartshop op de Amsterdamse Wallen.
Zo zijn er nog talloze voorbeelden. Het meisje dat een spreekbeurt wil houden over haar konijn `Bunny' kan behalve op de website van een mannenblad terechtkomen op een informatiesite voor erotische fotomodellen. En wat te denken van het jongetje dat verslingerd is aan Suske & Wiske en Donald Duck? Even `strips' intikken en voor je het weet verschijnt er een cursus striptease op je scherm, inclusief beeldmateriaal. Zelfs de Sesamstraatfiguren Bert & Ernie zijn niet zo onschuldig als Google doet voorkomen. Van de beroemde scène `Ernie, er zit een banaan in je oor' bestaan tal van varianten die allesbehalve geschikt zijn voor jonge kinderen.
Op de redactie kregen we de smaak te pakken. Enthousiast zochten we naar meer `onschuldige zoektermen'. Maar nadat we `hondjes' en `poesjes' hadden ingevoerd, ging ons beeldscherm op zwart. Volledig afgesloten van internettoegang door ICTS. En erger: onze baas (hij weer) dreigde al met een ontslagbrief. En dat terwijl we enkel onze dochter wilde helpen met haar eerste spreekbeurt op school. Over haar lievelingshuisdier. We werden niet geloofd.
