Geduld, doorzettingsvermogen en een lange adem. Dat zijn de ingrediënten die een jonge onderzoeker nodig heeft als-ie de markt opgaat om zijn onderzoek te slijten bij uitgevers van wetenschappelijke tijdschriften. De kans op afwijzing en pittige feedback is groot. Sterker nog: iedereen ontvangt een afwijzing, weet Andreas Warntjen. In zijn presentatie adviseert hij daarom: `take a deeeeeeep breath' voordat je de e-mail opent en vat het vooral niet persoonlijk op, want iedereen krijgt een afwijzing. Doe daarom in eerste instantie niets. Verzet je gedachten en probeer er mee om te gaan als een professional. Gebruik de feedback om je werk te verbeteren. Vraag second opinions en voeg het feit dat je bezig bent met publiceren toe aan je cv.'
Publiceren doe je niet zo maar. Het vereist strategie. Hoe bepaal je bijvoorbeeld welk medium geschikt is? `Make sure there is a fit. En stuur nooit structureel dezelfde paper naar verschillende journals. Het is een klein wereldje en de kans bestaat dat dezelfde reviewers je werk beoordelen.' Warntjes relativeert. `Neem de kritieken serieus, maar niet té. Plaats ze in perspectief, bekijk of er overlappingen zijn en vraag je af of het suggesties zijn, of echte fouten. Beantwoord elke reviewer persoonlijk en vertel in je brief welke veranderingen je hebt doorgevoerd.'
Klaasjan Visscher is editor bij Creative and Innovation Management. Hij adviseert twee of drie journals te selecteren op basis van ervaringen van collega's. `Zet hoog in voor je beste papers en kies andere magazines voor publicatie van eerder werk.' Hij vertelt dat de editor de paper als eerste leest. `Hij beslist of het rondgestuurd wordt voor een review. Gemiddeld krijgt tachtig procent een afwijzing.' Dat heeft volgens hem onder meer te maken met een verkeerde focus, stijl of slechte inleiding. `Het review proces neemt twee tot vier maanden in beslag. Publicatie duurt twee tot drie jaar na acceptatie. So do not give up!'
 |
| Veel belangstelling voor de promovendi-meeting. (Foto: Arjan Reef) |
`Open access snel verplicht'
Wie een onderzoeksbeurs van NWO wil krijgen, moet beloven dat de resultaten publiek toegankelijk zullen zijn. Over ongeveer een jaar wil voorzitter Jos Engelen die voorwaarde gaan stellen. `Want er moet een omslag komen.' Liefst zou NWO-voorzitter Jos Engelen zien dat alle publiek gefinancierde wetenschap direct toegankelijk is voor iedere belangstellende. Dat is nu niet zo, omdat de beste wetenschappelijke tijdschriften over het algemeen hoge abonnementskosten rekenen, die bovendien alsmaar stijgen. Voor buitenstaanders zijn wetenschappelijke artikelen nauwelijks toegankelijk en zelfs voor wetenschappers wordt het lastiger, want universiteitsbibliotheken stoten steeds meer abonnementen af. Daar wil Engelen iets aan veranderen. Als eerste stap pleit hij voor het `Zweedse model': artikelen die dankzij NWO-geld worden geschreven, moeten binnen een half jaar na publicatie publiek toegankelijk worden, bijvoorbeeld in een openbaar archief.
HOP, Bas Belleman
