‘We hebben iets met bananen’

| Björn Vriezekolk

Het Enschedese studentenleven bruist en dat is niet in de laatste plaats te danken aan alle disputen die aan de UT gerelateerd zijn. Hoog tijd om die disputen eens beter te leren kennen. Aan het woord zijn Michelle van Vlierberghe (23, psychologie), Janique Siepel (20, communicatiewetenschap) en Corine Dorrenstein (23, technische commerciële textielkunde, Saxion) van Academisch Damesdispuut Leone Rode.

Oprichting: 18 november 2004
Leden: 51, waarvan 12 actief
Borrel: Elke donderdag op sociëteit Antigoon, in de even weken op woensdag in de San Remo
Proost: Espada y Amistad (zwaard en vriendschap)

Vanwaar de naam Leone Rode?

Janique: ‘De geschiedenis van het dispuut is gebaseerd op de Cubaanse Revolutie. Er ontstond tijdens de revolutie een vrouwenleger genaamd ‘Marianas Grajales Platoon’. Deze vrouwen wilden bewijzen dat ze meer konden dan alleen thuiszitten. De vrouw Lilia Rielo gold als voorbeeld voor het leger. Haar bijnaam was Leaana Rode. Voor ons is zij nog steeds een voorbeeld.’

Wat is voor jullie typisch Leone Rode?

Michelle: ‘Onze eigen kledinglijn! Elke nieuwe lichting moet een nieuw dispuutskledingstuk regelen. In de beginjaren van het dispuut waren het vaak zelfs meerdere kledingstukken. Als je afstudeert en een Ciudadana (Spaans voor burger) wordt dan geef je vaak een deel van je kleding aan het actieve dispuut. Het resultaat is dat mijn halve kledingkast vol hangt met Leone Rode-kleding. Helaas is niet alles in de mode, sommigen hebben het lef om er retro bij te lopen. De meesten trekken gelukkig wat moderns aan.’

Corine: ‘We doen ook veel met onze lichting. Zo gebeurt het regelmatig dat we “leva-avond” hebben. Dan gaan we wat leuks doen met wat minder mensen. Zo zijn we gisteren nog wezen poolen. Enkele Ciudadanas zijn laatst zelfs met hun lichting naar een festival geweest.’

Waarom zijn jullie een academisch dispuut?

Janique: ‘Veelal wordt er bij het woord “academisch” gedacht aan hard studeren. Gelukkig zitten we niet altijd met het dispuut in de UB. Het academische staat voor het behalen van je doelen. We zitten met heel veel verschillende meiden in het dispuut, van heel tuttige tot heel stoere chicks.

Je wordt meegesleurd in de interesses van anderen. Zo zijn we bijvoorbeeld naar de kapper geweest maar ook wezen paintballen. Van interesses van anderen kun je alleen maar leren. Daarnaast is “academisch damesdispuut” afgekort “AD”. En "ad" staat simpelweg voor de lol in je studententijd. Het academische staat dus niet voor het studeren maar voor het student zijn.’

Tot slot, wat is een leuke Leone Rode-traditie?

Michelle: ‘Op de een of andere manier hebben we iets met bananen. We zingen vaak het bananenlied en tijdens ons jaarlijkse weekendje hebben we een uitreiking van de Bananus Fallus en de Bananus Faillus. Er zijn drie Bananus Fallussen: een per lichting voor de jongste lichtingen. Je geeft hem door als iemand uit je lichting het mooiste seksverhaal had afgelopen jaar. Daarnaast is er ook de Bananus Faillus: dit is een rotte banaan. Deze krijgt degene van het dispuut met de grootste seksueel getinte blunder.’