Zo min mogelijk kauwen en slikken terwijl je uitademt. Zo kun je uit beleefdheid toch iets eten dat er absoluut niet lekker uit ziet en waarschijnlijk ook verschrikkelijk smaakt. De hap-slikmethode, noemt Jelle Brandt Corstius dit. Dinsdagavond gaf de programmamaker en reisjournalist bij Studium Generale deze en andere tips over reizen in moeilijke landen.
Jelle Brandt Corstius vertelde dinsdagavond voor een volle Agora dat hij gefascineerd is van ‘moeilijke landen’ door de bizarre situaties waarin je er terechtkomt. Op zijn 22stemaakte de journalist een impulsieve reis naar Odessa (Oekraïne) en daar verwonderde hij zich over absurditeiten als een telefoon zonder kiesschijf (je kon er alleen mee gebeld worden), een nooddeur op een bovenverdieping zonder noodtrap langs de buitenmuur en een computerwinkel waar de modernste apparatuur werd verkocht, maar de kassa een telraam bleek.
Later werkte Brandt Corstius onder andere in Rusland en India. Over zijn ervaringen schreef hij onder andere de Universele reisgids voor moeilijke landen. Uit dat boek komt ook de hap-slikmethode. ‘Zo kun je pijnloos vieze hapjes doorslikken. Je neus speelt een belangrijke rol bij de smaaksensatie. Zorg dat je je neus uitschakelt, bij het uitademen moet het gebeuren. Zorg ook dat je zo min mogelijk hoeft te kauwen, want ook daar komt smaak bij vrij. Na de vieze hap stop je er snel iets lekkers achteraan, een klein augurkje bijvoorbeeld. Als er dan ook nog wodka in de buurt is, is het net te doen.’
Brandt Corstius reeg de ene anekdote aan de andere. Van hoe hij in spijkerbroek hielp met het slachten van een walvis bij een nomadenvolk in Noord-Alaska tot hoe een stel Lappen in Noord-Rusland na drie dagen hengelen een gezonken sneeuwscooter van de bodem van een achttien meter diep meer optakelden en vervolgens weer rijklaar maakten. ‘Om dit soort dingen ben ik verliefd geworden op moeilijke landen.’
Als je voor het eerst naar een moeilijk land reist, kost het tijd om te wennen aan vreemde gebruiken. Zo drink je een fles wodka die je cadeau krijgt altijd gelijk op. In Rusland is bovendien een halfvolle fles wodka in je koelkast net zo iets als een voor de helft opgegeten boterham met kaas. Brandt Corstius moest in zijn eerste jaar in Rusland leren hoe hij zijn gestolen laptop moest terugkopen op het politiebureau door duizend roebel onder de demonstratief neergelegde jas van een politieagent te schuiven. ‘Je kunt er niet aan ontkomen’, vertelde hij over corruptie. ‘In het begin loop je tegen muren op, maar later is het ook wel weer leuk. Corruptie maakt dingen mogelijk, ook dingen die in Nederland helemaal niet kunnen.’
Paul de Kuyper
foto's: Arjan Reef
