Hoe kom je aan die job?
‘Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in het organiseren van sportevenementen. Toen ik aan het eind van mijn studie ging solliciteren dacht ik: er zullen vast wel banen zijn bij het organisatiecomité van de Spelen. Dat bleek, en ik werd aangenomen.’
Welke bagage nam je mee vanuit je roeitijd bij Euros?
‘In mijn tweede jaar bij Euros zat ik in de wedstrijdcommissie en het bestuur van de Noord Oostelijke Roeibond, later bij de Nederlandse Studenten Roei Federatie. Ik was betrokken bij internationale wedstrijden, heb onder andere in de organisatie gezeten van het Europees kampioenschap voor studenten. Daar heb ik veel ervaring opgedaan. Het heeft me geholpen deze baan te krijgen en het helpt me ook in deze baan. Het feit dat ik het wereldje ken en dat de internationale officials mij kennen, maakt het makkelijker.’
Wat doe je eigenlijk voor werk?
‘Ik ben verantwoordelijk voor al het materiaal dat gebruikt gaat worden tijdens het roeien op de Olympische Spelen en de Paralympische Spelen. Van de scheidsrechtersboten tot kleinere dingen als vlaggen, bellen en portofoons. Ik moet zorgen dat alles op orde is, dus de logistieke planning om het materiaal op de roeibaan te krijgen, maar ook het dagelijks controleren of al het materiaal nog in goede staat is.’
Zal je ook veel van de wedstrijden zien?
‘Ik hoop dat ik er wat van mee zal krijgen. Ik loop natuurlijk op het terrein rond, dichtbij de finish. Er zal ook een groot videoscherm staan, dus ik zie vast wat van het roeien. Naast het materiaal ben ik ook verantwoordelijk voor het doen en laten op het botenterrein. Als de roeiers er daar een potje van maken, moet ik vooral daar zijn en heb dan dus geen tijd wedstrijden te volgen. Maar gelukkig weten de meeste toproeiers wel hoe het hoort, dus ik verwacht daar geen grote problemen.’
Waar kijk je het meest naar uit?
‘Eigenlijk niet echt iets speciaals. De finales zijn natuurlijk het mooist. Dan zie je emoties van winnaars en verliezers. Weet je, eigenlijk kijk ik er het meest naar uit dat het gaat beginnen. We zijn nu druk bezig met plannen en voorbereiden, maar van mij mogen de Spelen wel van start gaan. Daar doen we het uiteindelijk voor.’
En na de Paralympics zit het erop?
‘Dan zit het er inderdaad op. Sta ik weer op straat. Dit is een tijdelijke baan, maar wat voor baan? Kom op zeg! Dit is geweldig gaaf. Zo’n kans krijg je maar een keer in je leven. Wat ik daarna ga doen, zie ik dan wel weer.’
