Aspersies sop, tamaties sop, lenteslaai. De menukaart van de Happietaria klinkt Zuid-Afrikaans. Eten doen we echter voor het goede doel in Congo. Het tijdelijke studentenrestaurant probeert de komende weken dertigduizend euro op te halen. Het bedrag gaat naar de hulporganisatie ZOA. Doel is de voedselketen in de regio Fizi sterk te verbeteren. De locatie van het goede doelenrestaurant is dit jaar een toppertje: het vrijwel nieuwe restaurant van poppodium Atak. Eens kijken of de serveerde gerechten net zo top zijn.
Het is dinsdagavond 15 mei. De eerste shift eters druppelt binnen. Druk is het niet. Er zijn meer tafeltjes leeg dan bezet. Die drukte moet nog komen, verzekert Lisa Kippers van de organisatie ons. ‘Gisteren tijdens de opening zaten we helemaal vol. Voor de tweede lichting van vanavond hebben we meer reserveringen dan nu en het nieuws moet zich natuurlijk nog verspreiden. Vaak is de eerste week een opstartmoment en daarna begint het te lopen.’
Kippers vertelt trots over de locatie van het tijdelijke restaurant. ‘We zijn vroeg begonnen om te speuren naar een geschikte plek. Een medewerker van Atak belde ons en bood dit restaurant aan. Er wordt nog weinig gebruik van gemaakt en wij zijn enorm geholpen.’
Met wat Afrikaanse maskers, planten en sfeerverlichting is de toko gezellig ingericht. Het is er proper, ruim en netjes. De crew voor vanavond staat ietwat zenuwachtig te popelen op de hoek van de bar. Je ziet ze denken: ‘Laat de gasten maar komen.’ Onze tafelheer rukt uit. ‘Ik ben jullie serveerster, eh serveerder, eh nee, ober voor vandaag.’ Een schattige beginnersfout. Het mag en het is de charme van het studenteninitiatief. Later op de avond mogen we hem Riko noemen. De drankjes zijn besteld en een blik op de menukaart leert dat we kunnen kiezen uit vier voorgerechten, vijf hoofdgerechten en vier nagerechten. Geheel niet verkeerd. We gaan voor spanspek met parmaham, ofwel zoete meloenbolletjes met Italiaanse parmaham op een bedje van rucolasla versierd met pijnboompitjes. De geleverde portie is van het juiste formaat. Niet te overdadig, zodat er genoeg ruimte overblijft voor de volgende gangen. Goed, de meloenbolletjes zijn niet allemaal bolletjes, maar een kniesoor die daar oplet.
De lenteslaai, de rijkgevulde voorjaarssalade, valt als voorgerecht eveneens in de smaak. We proeven feta, zongedroogde tomaatjes, olijven, cashewnootjes, komkommer, paprika en een honingmosterd-dressing. Het doet zijn naam eer aan. Ondertussen klinkt er live muziek. De zang is sfeerverhogend en zeker niet storend. Achter het podium zien we op een beamer de sponsors voorbij flitsen en foto’s van het goede doel. Asjen van den Berg, eveneens van de organisatie, komt aan tafel vertellen waar we nu precies voor eten. ‘De hulporganisatie ZOA zet zich in voor kwetsbare gezinnen in Congo en helpt hen door goede kwaliteit zaden en essentiële gereedschappen te leveren voor het verbouwen van gewassen.’ Door sponsoring en goede prijsafspraken gaat zeventig procent van onze eindrekening naar het goede doel’, licht Asjen toe.
Dat wetende schakelen we over naar het hoofdgerecht: een vispakkie en de vegetariese hartige koek. Laatstgenoemde is een flinke brok. De quiche, van bladerdeeg, is gevuld met kastanjechampignons, paprika, courgette, brie, zongedroogde tomaatjes en pittige kaas. Het taartje oogt fraai, maar valt best zwaar op de maag. Het vispakkie, de pangasiusfilet, is daarentegen een lichte maaltijd. Wel een beetje aan de flauwe kant, maar vis zoals witte vis hoort te zijn. De bijgerechten, een flinke kom met salade en een schaal met aardappelpartjes, zijn ruim voldoende en smaakvol. Het dessertaanbod varieert van aardbeienbavaroistaart, dame blanche, tot aan twee frisse smoothies. De keus valt op de panna cotta. Met koffiesmaak. Een smakelijk afsluiter van de avond.
Voor nog geen zes tientjes hebben we heerlijk gegeten in een superlocatie en kunnen we concluderen: deze tent is top.
tekst: Sandra Pool
foto's: Arjan Reef
