In navolging van de borrel met collegevoorzitter Anne Flierman, was het gisteren weer tijd om te borrelen met rector Ed Brinksma. Aan de hand van een aantal stellingen over het nieuwe onderwijsmodel en activisme, werd Brinksma flink aan de tand gevoeld door de aanwezige studenten.
De eerste stelling, die luidde ‘Ik ben bang voor vertraging: wanneer ik een tentamen niet haal, heb ik gelijk vertraging te pakken!’, maakte veel los bij de studenten. Brinksma legt uit: ‘In het huidige model is het mogelijk om eindeloos te blijven herkansen, ondanks dat de oorzaak duidelijk ligt in een gebrekkige voorbereiding. In het nieuwe model willen we dat iedereen studeert met de inzet om het ook daadwerkelijk te halen. Compenseren binnen een module moet mogelijk zijn, maar uiteindelijk gaat het om het geheel. Het doel van het model is om af te komen van mensen die niet geschikt zijn voor de studie, en die in het huidige model te lang door kunnen gaan zonder consequenties. Natuurlijk kun je een vak niet halen, maar dan moet hier een duidelijk aanwijsbare reden voor zijn. Een herkansing is geen recht, maar een mogelijkheid die wordt geboden aan een goede student, een extra kans om zich te bewijzen.’
Terwijl Brinksma het vierde biertje kreeg aangeboden, legde hij uit: ‘Het nieuwe model gaat uit van een grote zelfwerkzaamheid van de studenten binnen een gestructureerde omgeving. Er zal onderweg meer diagnostisch getoetst worden. Je kunt jezelf volgen binnen dit proces, en wellicht opmerken dat je je wat meer in moet zetten voor een bepaald vak binnen de module.’ Maar wat nou als je in je eerste jaar de vierde module niet haalt? Je kunt de module doorschuiven naar het tweede jaar, maar dan zit je in je vierde jaar met een overgebleven module, en een vertraging van een jaar.’ Volgens Brinksma wordt hierover nog flink gediscussieerd. ‘Er liggen verscheidene modellen, en naar kwesties zoals deze moet zeker nog gekeken worden. Een optie zou zijn dat je binnen het kwartiel de mogelijkheid krijgt om te herkansen.’
Op de stelling of er nog plek zal zijn voor activisme, had Brinksma een duidelijk antwoord: ‘In eerste instantie studeer je, en doe je daar dingen naast. Niet andersom. Als je bewezen hebt dat je studie je goed gaat, je nominaal loopt, kun je kijken hoe je je uitloopjaar besteedt. Er is dus zeker ruimte voor activisme.’ Het idee wordt geopperd om een ‘woensdag-activismedag’ in te plannen in de roosters. Brinskma geeft aan er op toe te zien dat dit wordt meegenomen bij de uitwerking van het model.
De vraag of er nog wel mogelijkheden zijn om uit te blinken binnen projectwerk, roept veel vragen op bij de studenten: Is het nog wel mogelijk om twee studies te doen? Je zit tenslotte vast aan een module, en de kans om wat extra vakken te doen wordt hierdoor aanzienlijk verkleind. Brinksma: ‘Niet alles zal projectwerk zijn. Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat een project afgetekend moet worden met een voldoende, en er een cijfer wordt gegeven op het theoretische deel.’ De opmerking ‘dan doet niemand meer wat voor een project’, wordt tegengesproken door Brinksma: ‘Daar willen we juist vanaf. Van de berekende student. Je kunt nog steeds excelleren: er kan door een tutor opgemerkt worden dat jij bovengemiddeld werk levert, maar ook als student kun je mede beslissen over bijdragen van anderen.’
Brinksma sloot de discussie af met: ‘Op dit moment komen we er niet meer uit met het huidige model, er zullen hoe dan ook veranderingen doorgevoerd moeten worden. Ja, dingen worden anders, maar er zijn veel manieren om oplossingen te bedenken. Wees creatief!’
Ilse Bal
foto: Arjan Reef
