Cradle to cradle; wie er nog nooit van hoorde, leeft onder een steen. En dus legde geestelijk vader Michael Braungart vrijdag tijdens een symposium op de UT nog één keer uit wat cradle to cradle inhoudt en hoe het ‘eco-effectieve’ concept ervoor staat. Braungart is als professor verbonden aan de leerstoel en mastertrack Cradle to Cradle Design van de UT. “We moeten alle producten opnieuw uitvinden, van olietankers tot gebouwen en kinderspeelgoed’’, aldus de Duitser.
Het cradle to cradle-idee hamert op eco-effectiviteit van producten in plaats van op ‘eco-efficiënte’ producten die fundamenteel slecht zijn ontworpen. Consumenten die bol staan van de giftige stoffen of gebouwen waarin de luchtkwaliteit slechter is dan de buitenlucht; Braungart acht het ‘pervers en weerzinwekkend.’
Ontwerp van kwalitatief hoogwaardige producten die in een gesloten systeem op verschillende manieren kunnen worden gebruikt, is volgens Braungart de oplossing voor de milieuproblemen waarmee de wereld kampt. ,,Het is geen ethisch vraagstuk, maar een kwestie van kwaliteit en materiaalgebruik. Het is bizar dat er ondanks honderden jaren ontwikkeling pas sinds kort papier bestaat dat honderd procent als compost kan dienen.”
Braungart laakt de hang naar ‘eco-efficiency’ en onhaalbare en zelfs idiote doelen als een CO2-neutrale maatschappij. ,,Dat laatste bestaat niet. Willen wij CO2-neutraal zijn, dan kunnen wij niet bestaan.”
Cradlo to cradle biedt werk en uitdaging voor een nieuwe generatie wetenschappers. “Na milieurampen als die in de jaren tachtig in Bhopal en Tsjernobyl was het niet erg ‘in’ om te zeggen dat je scheikundige was. Nu is het ‘uit’ om te zeggen dat je bankier bent, maar ‘in’ om chemicus te zijn.”
