‘De praktijken die beschreven worden, zijn waar. Wetenschappelijke kennis die tijdschriften gratis krijgen, wordt voor veel geld verkocht’, licht Constantinides zijn ondertekening toe. Hij heeft ooit enkele artikelen in Elsevier-tijdschriften gepubliceerd, maar zal dat niet meer doen. Ook stopt hij met het reviewen van wetenschappelijke artikelen van de uitgever. Hij hoopt dat zijn UT-collega’s zijn voorbeeld volgen.
‘De uitgevers verdienen veel geld aan onze artikelen en tegelijkertijd beperken ze onze vrijheid. Wij hebben geen zeggenschap meer over ons werk’, vervolgt Constantinides. De UT-wetenschapper signaleert nog een alarmerende trend. ‘Een aantal tijdschriften vraagt zelfs geld om je artikel te publiceren. Dat gaat ten koste van de kwaliteit. Als iets alleen gepubliceerd wordt als je betaalt, dan vraag ik me af wat de waarde is van een review.’
Uitgevers ontwijken
Constantinides denkt dat wetenschappers best zonder de grote uitgevers van tijdschriften kunnen. Volgens hem dateert deze manier van wetenschappelijke kennis verspreiden uit de zestiende eeuw. ‘Het is verbazingwekkend dat zo’n ouderwets systeem nog niet is veranderd. We hebben internet en social media om uitgevers te ontwijken. Je moet dan natuurlijk wel zoeken naar manieren om de kwaliteit te bewaken. Dat kan wellicht via crowdsourcing. De wisdom of the crowd is een betere indicatie voor de kwaliteit dan het werk van twee reviewers.’
