Hoe zou je jouw tijd in Twente omschrijven?
,,Het eerste woord dat opkomt wanneer ik aan de UT terugdenk is eigenheid. Ik mocht volledig mijn eigen onderzoeksproject uitstippelen, een zeldzame vrijheid voor een jonge onderzoeker. Ik belandde in een kleine onderzoeksgroep van historici met diverse achtergronden en interesse- en expertisegebieden. Dat stimuleert breed, interdisciplinair denken. Historici vormen in Twente sowieso een buitenbeentje. Dat in de marge zijn geeft een bepaald soort vrijheid die bij onderzoek heel erg inspirerend kan werken.
De omgeving versterkte dat gevoel van vrijheid en eigenzinnigheid. Mijn eerste werkplek was prachtig, ik keek uit op het groen em het water. Het was een heel gezellige kamer vol boeken en spullen die mijn collega’s in de loop der jaren hadden verzameld. Helaas is deze werkplek letterlijk in de rook opgegaan bij een felle brand.''
Kom je hier nog wel eens over de vloer?
,,Het contact met de UT is grotendeels een virtueel contact geworden. Dergelijke uitwisselingen zijn voor een beginnende onderzoeker wel heel belangrijk. Dat ik steeds bij mijn promotor en co-promotoren terecht kan voor feedback is een grote luxe.''
Heeft de UT jou gevormd?
,,De plek waar ik ingewijd werd in historisch onderzoek was in London. Ik was daar enkel als master-student, maar ik ervaar het wel als een sleutelmoment. De UT is dan de plaats waar mijn eigenlijke onderzoek is begonnen en waar ik gegroeid ben tot zelfstandig onderzoeker. Mijn begeleider Fokko Jan Dijksterhuis heeft mij met veel geduld bijgestuurd, net als mijn promoter Lissa Roberts.''
Was je carriere anders gelopen als het een andere universiteit was geweest?
,,Misschien zou mijn proefschrift sneller afgerond geweest zijn doordat ik minder zijpaden had verkend, maar misschien was ik er ook wel mee gestopt als men me in een keurslijf had proberen te stoppen. Het geduld en vertrouwen dat de UT mij heeft gegeven was heel belangrijk om uit te groeien tot wie ik nu ben. Ik denk overigens dat het voor de UT heel bijzonder is dat de enige Rubiconbeurs in de Geesteswetenschappen dit keer juist aan iemand uit de UT werd gegeven, en ik hoop dat het wat meer zichtbaarheid kan geven aan het historisch onderzoek dat hier gebeurt.''
Waarover ging je proefschrift?
,,Mijn proefschrift ging over theorieën van het zien in de vroegmoderne tijd en over de manier waarop de medische wereld over het zien dacht. Het was de tijd van Kepler en Galileo, de tijd van de uitvinding van de telescoop, de camera obscura. Mijn vraag was hoe de medische wereld op die veranderingen reageerde. Geneesheren zagen het lichaam van oudsher als geheel. Met mijn titel 'De emancipatie van het oog' wil ik duidelijk maken hoe het oog binnen het vroegmoderne denken werd losgekoppeld van de rest van het lichaam.''
Wat ga je doen bij het Huygens Instituut?
Aan het Huygens Instituut maak ik deel uit van de onderzoeksgroep ‘Circulation of Knowledge’. De focus ligt er op hoe overdracht van kennis plaatsvond in de vroegmoderne tijd en welke betekenisverschuivingen die overdracht met zich meebrachten. Mijn onderzoek zal zich richten op de rol van het zien binnen de zogenaamde Wetenschappelijke Revolutie. Ik zal nagaan hoe de zoektocht naar het zien tot een transformatie van de geneeskunde heeft geleid, zowel methodologisch gezien als inhoudelijk.''
Waar vinden wij Katrien Vanagt over vijf jaar?
,,Ik ben daar zelf eerlijk gezegd ook erg benieuwd naar. Ik sta open voor nieuwe ervaringen. Het is wel zo dat ik altijd graag in Nederland heb gewerkt. De positieve, stimulerende en directe sfeer die hier op de werkvloer heerst geven me het vertrouwen die ik nodig heb om in mijn ideeën te geloven en ermee door te gaan.''
