Een dag later, op zondag, begint de race. Het Solarteam heeft meerdere keren gezegd aan de start te staan om te winnen. Drie keer eerder deed Twente mee aan de World Solar Challenge. Hoe deden de voorgangers van de 21Connect het?
SolUTra - 2005
De UT deed in 2005 – het jaar dat Delft voor de derde keer op rij de World Solar Challenge won – voor het eerst mee en finishte bij het debuut gelijk als beste nieuwkomer. Twente eindigde op een negende plaats in een veld van dertig deelnemers. Het team had onderweg vooral te kampen met lekke banden. Van de veertig banden die het team bij zich had, waren er aan het eind van de race nog maar acht over. ‘Zo ongeveer elke honderd kilometer konden we laten zien dat we goed zijn in het verwisselen: na vier minuten zat er een nieuwe band aan de auto’, schreef het team zelf na afloop op hun website.
Twente One – 2007
De tweede zonnewagen waarmee Twente meedeed aan de World Solar Challenge kreeg veel bekijks. De auto was uitgerust met een kantelend paneel dat met de zon mee kon bewegen en een lenzensysteem met zogenaamde Fresnel-lenzen dat zorgde voor een hogere energieopbrengst. Later is op dit systeem een patent verkregen. Tijdens de race kreeg de Twente One te maken met tegenslag. Op de vierde dag brak de voorwielophanging af en dat defect moest ’s nachts gerepareerd worden. Desondanks haalde het team de dag erna de topsnelheid van 117 kilometer per uur. Uiteindelijk finishte de Twente One – een dag later dan winnaar Delft – als zesde.
21Revolution – 2009
De 21Revolution was de eerste helemaal rode Twentse zonnewagen. Het kantellichaam en het lenzensysteem van de vorige auto werden verder ontwikkeld en door het frame van koolstofvezel te maken, werd de auto een stuk lichter. Het team eindigde deze laatste editie van de World Solar Challenge als achtste. Het mocht een wonder heten dat ze een kwartier voor tijd nog wisten te finishen. Op dag nummer drie vloog de 21Revolution namelijk met 95 kilometer per uur over de kop, nadat een band van de velg was geraakt. Ongeveer alles was kapot: het frame, het lenzensysteem, de achterwielophanging. De brokstukken werden bij elkaar geraapt en met een reserveframe en Ducttape werd de zonneauto zover opgelapt dat in ieder geval de finish kon worden gehaald. Tot de crash lag het team vierde.
