Over en Sluiten

| Redactie

Wie de Carrièrekrant doorleest die in deze editie is ingestoken, wordt overspoeld met woorden als ambitie, zelfontplooiing, worklifebalance, toekomstperspectieven, vooruitzichten, persoonlijke ontwikkelingsplannen, competentieverwerving, flexibiliteit, pro-activiteit, doorgroeimogelijkheden, loopbaanpaden en uitdaging. Vooral het woord uitdaging ligt bij menigeen voorop de tong. Iedereen lijkt tegenwoordig werk met een uitdagende inhoud te zoeken, want daar steek je wat van op. Bedrijven proberen op hun beurt mensen te lokken door ze voor te spiegelen dat ze in sneltreinvaart enórm veel zullen leren. Over het werk, maar vooral over zichzelf.

Uitdaging!

Geloof ze niet!

Geloof ons.

Het zit zo: je leert misschien wel iets over je werk of over jezelf, maar je leert vooral veel, meer dan je lief is, over andere mensen. Je Collega's.

De ergste onder de collega's zijn de kamergenoten. Dat zijn mensen die je niet hebt uitgezocht maar die dagelijks acht uur lang in een straal van enkele meters van je zijn verwijderd. Zij verwachten dat je op maandagochtend naar hun slaapverwekkende weekend informeert, dat je koffie voor ze haalt (`cappuccino, of nee, wiener melange, of nee doe maar met een beetje suiker en een laagje crème') en dat je een oogje toeknijpt als ze achter hun bureau hun nagels knippen, in hun neus peuteren of een nauwelijks hoorbare scheet laten waarbij ze slinks gaan verzitten. Ze verdoen de hele dag met patience of msn en worden kwaad als je er wat van zegt. Of nog erger, het zijn je reinste ratten en ze proberen over jouw rug een wit voetje te halen bij de baas door cruciale bestanden van je harde schijf te deleten. `Als ik straks maar leuke collega's heb', zeggen sommige pasafgestudeerden schattig naïef. Wij helpen ze hopen. Maar de kans is klein. Niemand is acht uur per dag leuk. En dáár, jongens en meisjes, ligt nou de uitdaging.

CDA

Studenten, daar zijn er veel te veel van. Dat rookt, zuipt en sekst maar alsof het allemaal niks kost. Ieder jaar kotsen de Nederlandse universiteiten zoveel hoogopgeleiden uit dat de samenleving erdoor ontwricht raakt. Het is tegenwoordig zo erg dat we mensen moeten importeren voor werk waar je moe van wordt of vieze handen van krijgt. Laten we eerlijk zijn: niet de grijze golf, maar de slimme stroom is de grootste bedreiging van dit land.

Gelukkig is er een politieke partij die haar verantwoordelijkheid neemt. Een partij die zich, als een soort combinatie van Rambo en Che Guevara, inzet voor het heil en de toekomst van het vaderland. Een partij die tegen de stroom in durft te pleiten voor harde maatregelen. Juist, het CDA.

Jaren geleden maakten deze helden al korte metten met de stufi. Dat was hard nodig, want die langharigen kregen honderd jaar beurs en leefden als god in Frankrijk, maar afstuderen ho maar. Mede door de inzet van het CDA is de beurs op een acceptabel niveau gekomen en mogen die slimmeriken blij zijn als ze er een kartonnen verhuisdoos voor aan kunnen schaffen.

Toch was ook dat niet genoeg. Om de slimme stroom in te dammen zijn hardere maatregelen noodzakelijk en het doet ons goed te zien dat het CDA ook die niet schuwt. Dat wij Pietjes masteropleiding betalen, zodat hij over een paar jaar geld als drek kan verdienen, is natuurlijk van de zotten. Wie een master wil doen, betaalt er maar voor. Die vijftien ruggen heb je er met je TBK-bul zo weer uit. Prima idee dus, van het CDA. Misschien moeten we alleen nog eerder beginnen. Die VWO'ers en gymnasiasten, wat zouden die eigenlijk kosten?

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.