Flierman's bier: nare bijsmaak

| Redactie

In het Atrium was vorige week donderdag de formele wisselborrel van de Student Union. Tal van verenigingsbestuurders kwamen tezamen om het nieuwe bestuur van de Student Union te feliciteren en samen met hen het glas te heffen op het komende halfjaar. Een goede gelegenheid ook voor collegevoorzitter Anne Flierman om het nieuwe bestuur een hart onder de riem te steken. Ik zou zeggen: doe dat dan in een persoonlijk praatje met de SU-bestuurders. Maar nee, de CvB-voorzitter vond het nodig om het woord tot alle aanwezigen te richten.


Toen Flierman de microfoon pakte dacht ik eerst: nu gaat het gebeuren, er komt goed nieuws voor alle aanwezige bestuurders. Zou Flierman aankondigen dat de pot met afstudeermaanden - beschikbaar voor al het studentenactivisme op de UT - eindelijk in verhouding komt te staan tot die in andere studentensteden? Zou onze collegevoorzitter de aanwezige studentbestuurders (van sport-, cultuur-, gezelligheids- en studieverenigingen) aanmoedigen om enthousiast en fanatiek te blijven besturen? Zou Flierman de relatie van de Student Union ten opzichte van andere verenigingen eigenhandig willen verbeteren met een daverende speech?

Alle goede hoop ten spijt, de inhoud van zijn speech was nu net wat de aanwezigen niet wilden horen. Op een aantal enthousiaste en dichtgetikte (oud)-Unionbestuurders na kon niemand zijn woorden waarderen. Zelfs een aantal nieuwbakken bestuurders begon wat ongemakkelijk te kijken.

Wat deed onze collegevoorzitter? Hij begon de Union namens het CvB de hemel in te prijzen. Hoger dan de Twin Towers ooit gereikt hebben dreven zijn woorden de Student Union omhoog. De Student Union is namelijk een fantastisch orgaan waar we zowel in nationaal als internationaal opzicht trots op kunnen zijn. Het bestuur van de Student Union is het belangrijkste bestuur van deze universiteit, natuurlijk op dat van Flierman en zijn companen na. Wat is het werkelijk fantastisch dat mensen een jaar lang belangeloos alles opzij schuiven voor de Student Union. En om zijn woorden kracht bij te zetten bood het belangrijkste bestuur van de UT de Student Union een fustje bier aan.

Mijn gedachten raakten bij al deze fraaie woorden vervuld van walging. De bestuursleden van de Union worden rijkelijk beloond voor hun werkzaamheden, 650 euro per maand én vrijstelling van collegegeld. Het publiek bestond uit studenten die zich voor hun vereniging en / of de UT uit de naad werken. Zij worden hiervoor onder de Nederlandse standaard beloond.

De Student Union is veruit de rijkste vereniging van de UT, er gaat het meeste geld om. Een fustje bier is niet eens zichtbaar op hun begroting. Waarom krijgen zij een fustje aangeboden, en alle andere besturen die een wisselborrel houden niet?

Was Anne Flierman vergeten dat zonder het bestaan van de overige verenigingen de Student Union niets te doen heeft en er niets te overkoepelen is? Heeft Anne Flierman in zijn eerste jaar aan de UT niet meegekregen dat de Student Union nog steeds gevoelig ligt bij veel verenigingen? Was Flierman soms blind voor zijn publiek?

Eerlijk is eerlijk, de Student Union en haar bestuursleden verdienen zeker respect. Maar dit geldt voor eenieder die zich inzet voor een vereniging of de UT. De toon van Flierman heeft kwaad bloed gezet bij tal van verenigingsbestuurders. Ik kreeg dat later op de borrel van alle kanten te horen. Ik nodig de collegevoorzitter dan ook van harte uit om via dit platform en ook in zijn dagelijkse bestuursleven, meer respect te tonen voor alle andere verenigingsbestuurders en overige actieve studenten.

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.