Evert Westerbeek (30) is een ambitieuze politicus in spe. Als fractievertegenwoordiger van D66 Enschede vult hij elk gaatje in zijn agenda met vergaderen, werkbezoeken en commissies. Onderwijs is een van de speerpunten van zijn partij. Een portret.
Het is dinsdagmorgen half tien. Op de tweede verdieping van de Bastille maken enkele jonge studentondernemers kennis met Evert Westerbeek, mede-student en lokaal D66-man met studentenbeleid in zijn portefeuille. Evert wordt rondgeleid door Martijn Verhoeven, bestuurder van University Student Enterprises (USE), een organisatie die studentondernemerschap stimuleert door diensten gratis of tegen kostprijs aan te bieden. Martijn is ook directeur van MAG-Productions, een bedrijf in internettoepassingen dat in 2001 een Tijdelijke Ondernemersplaats (TOP) van de UT in de wacht wist te slepen.
Wat hij wil, vraagt Martijn. 'We zijn bezig met een strategisch plan om D66 beter op de kaart te zetten bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006', legt de fractievertegenwoordiger uit. 'We gaan voor drie zetels. D66 zoekt naar onderwerpen waarmee we ons van andere partijen kunnen onderscheiden. Onderwijs is een van onze speerpunten. De kennis die op de UT zit moet de gemeente Enschede beter gaan gebruiken. We willen de academici voor de regio behouden. Voor het 'waarom' ben ik hier, om argumenten dus te verzamelen.' De bestuurder van USE: 'Inmiddels zijn er al 130 bedrijven vanuit de UT gestart, die bij de Kamer van Koophandel staan ingeschreven. Zo'n 75 bedrijven daarvan zijn actief op de campus, de rest is werkzaam in de stad. Maar slechts 1 op de 10 blijft in de regio.' Evert maakt driftig aantekeningen. Hij vraagt naar de rol die de gemeente zou kunnen spelen om ondernemende studenten in Enschede te behouden. 'Enschede moet een goede omgeving kweken voor ondernemerschap. Bijvoorbeeld door het stimuleren van netwerkorganisaties en het creëren van faciliteiten. Zoals het aanbieden van niet al te dure bedrijfsverzamelruimte.'
Martijn vertelt over zijn eigen bedrijf. Daar stak hij veel eigen kapitaal in. 'Risico nemen hoort bij het ondernemerschap. Studenten zijn jong, niet gebonden aan een hypotheek of gezin. Juist zij kunnen wel een gok wagen.'
Als we even later in de hal van het stadhuisaankomen groet de receptioniste de fractievertegenwoordiger vriendelijk. De kamer van D66 is klein. Aan de muur hangen nog campagneposters van de gemeenteraadsverkiezingen in 2002. 'Lijst 5. Als je voor Enschede bent'. Onder de tekst staan de vier kandidaten van de D66-lijst. Evert stond op de derde plaats en hoopte daarmee in de gemeenteraad te komen. Maar D66 scoorde één zetel. De jonge politicus heeft nu zijn zinnen gezet op de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. 'Mooie zaal hé?', zegt Evert als we de Enschedese raadszaal betreden. 'Ja, ik zie me hier nog wel een keer zitten. Ik denk dat ik qua kennis en kunde niet zou misstaan tussen de andere raadsleden. Ik leer steeds beter dat politieke spelletje te spelen. Tactiek, daar draait het om.'
'Die studie werktuigbouwkunde is eigenlijk een foutje', bekent hij lachend. 'Technische bedrijfskunde was misschien beter geweest. Nu ben ik officieel twaalfdejaars student. Over een half jaar ben ik klaar, dat wel. Mijn politieke werk zorgde voor een hoop vertraging.'
Hij vertelt verder over hoe hij midden jaren negentig geïnteresseerd raakte in de politiek en in z'n uppie partijcongressen bezocht om te zien 'of het klikte'. En dat 'ie gewoon een keer bij de fractie van D66 aanklopte met de vraag of hij iets voor ze kon betekenen. Hij werd secretaris van het bestuur. En in 2002 leidde hij de lokale D66-campagne voor de tweede kamerverkiezingen. 'Dat slokte al mijn tijd op.'
Gemiddeld kost dit vrijwilligerswerk hem zo'n twintig uur per week. Niet alles vindt de student werktuigbouwkunde even leuk. 'Soms doe je dingen uit plichtsbesef.' Is hij idealistisch dan? 'Ik vind dat zo'n zwaar woord, maar het klopt dat je zonder idealen dit werk niet lang volhoudt. Ik vind de afweging tussen de belangen van de burger en politiek interessant. Klagen als burger is makkelijk, maar als je aan de andere kant zit, ga je problemen wel in een ander daglicht zien.'
De vraag of hij zichzelf in de Tweede Kamer ziet belanden, wil Evert op dit moment nog niet beantwoorden. 'Eerst moet ik bewijzen dat ik het aan kan om volksvertegenwoordiger te zijn namens D66. Daarna zien we wel verder.'
'Ik moet nu echt naar B-Sim, het bedrijf waar ik afstudeer.' Op weg naar het industrieterrein de Marssteden, bij de haven van Enschede, bekent Evert dat zijn sociale leven op het moment niet zoveel voorstelt. Het studentenleven is hij, op zijn dertigste, een beetje ontgroeid. Een vriendin heeft hij niet. 'Maar daar maak ik me niet zo druk om hoor. Dat komt vanzelf wel weer.' Lachend: 'Ik denk erover om me bij een carnavalsvereniging aan te melden.'
B-Sim is een bureau dat gespecialiseerd is in het verbeteren van de prestaties van complexe bedrijfsprocessen (zie artikel elders op deze pagina). Hier werkt de UT-student aan zijn afstudeeronderzoek: het toepassen van een ketenmodel voor capaciteitsplanning in een ziekenhuis. Hij begon er al twee jaar geleden mee, het einde komt langzaam in zicht. 'Gelukkig is mijn baas heel flexibel, ik heb alle vrijheid om mijn werktijden in te delen. Het zal nog lastig worden om straks ook zo'n vaste baan te vinden.' Dan, bijna verontschuldigend: 'En nu moet ik écht bezig om een foutje uit mijn simulatiemodel te halen.'
De laatste uurtjes van de middag besteedt Evert aan zijn afstuderen. Vanavond vergadert hij met het lokale bestuur van D66 in Café de Zon. 'Kan spannend zijn, we gaan de verkiezingscampagne van 2006 bespreken.' En daarna? 'Daarna een biertje in de socitëitskroeg van AEGEE'.
P.S. Het is Evert gelukt het foutje uit het simulatiemodel te halen.
Maaike Platvoet
Evert Westerbeek (midden) vergadert met zijn partijgenoten in een achteraf zaaltje in de stad.
