Sinds zeven jaar herbergt de Pakkerij in Enschede vier studentenverenigingen: Audentis, Alpha, Taste en Aegee delen er de voordeur. Maar wat gebeurt erachter? Deze week als derde in een vierluik, ASV Taste.
De Pakkerij (3)
De Twentse Algemene Studentenvereniging te Enschede viert dit jaar haar derde lustrum. Vorige maand haalden ze 76 nieuwe leden binnen, een record. Hoe dat kan? Voorzitter Relinde de Beer: 'Het is het Tastegevoel. Wat dat precies is, kan ik moeilijk uitleggen.'
In de bestuurskamer van Taste staat op donderdagmiddag om 12 uur de lunch (voor de Tastebestuurders ontbijt) al klaar. Bolletjes, kaas, vleeswaren en koffie, het ziet er lekker uit. Water wordt geserveerd in een bierglas, mét bijbehorend smaakje helaas. Terwijl ze hun broodjes smeren, stellen de bestuurders zich voor. Vier van de zes voormannen zijn aanwezig, Robert van der Marel en Selmer Derwort liggen door een griepje geveld te bed.
Voorzitter Relinde de Beer is de enige dame in het gezelschap en maakt sinds augustus deel uit van het vers geïnstalleerde bestuur. Christian Probst let op de centen en Sam Warnaars en Paul Zuurbier coördineren samen de interne en externe contacten.
Een heel nieuw bestuur dus. Met grootse plannen. 'We hebben negentien A4-tjes met doelstellingen', meldt Sam met gepaste trots. 'Maar', nuanceert Paul, 'de meeste zijn voor jullie niet zo interessant hoor. Er staan veel interne verbeterpuntjes in, enzo.'
Sam vertelt over doelstelling nummer één: het organiseren van een 'supergave' lustrumweek. 'We houden op 6 december een groots gala in een echt Limburgs kasteel, voor al onze leden en oud-leden.' Christian: 'De lustrumweek begint op 29 november. De dag erna, de dertigste, zijn we officieel jarig. De hele UT kan daarvan meegenieten tijdens een open feest in de Bastille.'
Relinde noemt een ander streven van het nieuwe bestuur. 'We willen dit jaar de 400 leden halen', zegt ze. 'We hebben er nu al 387, dus ik heb goede hoop dat het ons gaat lukken.'
Daarnaast wil het bestuur het komend jaar gaan voor de kansen die door de invoering van bama voor het grijpen liggen. Sam: 'Zo zijn we in Delft op zoek naar een soortgelijke vereniging. Misschien dat Delftse studenten die hun master in Enschede doen bij Taste een leuke tijd willen hebben. Wij kunnen ze dan iets extra's bieden.'
Om een soortgelijke vereniging te vinden moet je eerst jezelf goed kennen. Wie ben je en waar sta je voor? De bestuursleden van Taste hebben daar duidelijk moeite mee. Is het corporale Audentis te typeren als traditioneel, Aegee als internationaal en Alpha alschristelijk, Taste noemt zichzelf algemeen.
Algemeen, omschrijf dat maar 'es.
Relinde doet een poging: 'Het Taste-gevoel is heel moeilijk uit te leggen. Elk lid weet wat het is, maar heeft daar ook een eigen verhaal over.' Juist ja, maar als Relinde aan eerstejaars moet uitleggen waar de vereniging voor staat, wat zegt ze dan? Relinde, enthousiast: 'Dan zeg ik dat hier iedereen gelijk is. Een eerstejaars heeft net zoveel rechten als het bestuur. Wij als bestuursleden moeten ons ook inschrijven voor een activiteit. Staan we onderaan de lijst, dan hebben we gewoon pech. Het allerleukste is dat je hier in feite 300 vrienden hebt. Iedereen kan het wel met elkaar vinden.'
Sam: 'Tijdens de intro proberen we het enthousiasme dat er onder Tasteleden heerst over te brengen op de eerstejaars. We hebben kennelijk een gezellige uitstraling want dit jaar zijn er 76 nieuwe leden bijgekomen.'
Maar waar kiézen die nieuwe leden dan precies voor? Sam: 'Taste is haar leden en haar leden maken Taste.' Christian: 'Ieder lid kan z'n eigen stempel drukken op de vereniging.'
Beetje vaag. 'Ja', zegt Relinde bijna verontschuldigend. 'Dat is misschien onze zwakte. Maar tegelijk is het ook weer een sterk punt omdat bij ons iedereen het lidmaatschap op z'n eigen manier kan invullen. We zitten niet vast.'
De geschiedenis van Taste begint bij de stichting SAT, een club die allerlei studentenevenementen organiseert. Een aantal bevriende leden besluit in 1988 een nieuwe vereniging op te richten, naast het al bestaande traditionele Cheiron en het christelijke Alpha. Tijdens de oprichtingsborrel schrijven meer dan honderd enthousiaste studenten zich in. Taste is geboren.
Sindsdien heeft de vereniging zich continu ontwikkeld. De eerste twee jaar borrelt Taste in de Bastille, daarna krijgen ze hun eigen sociëtiet Antigoon, boven La Conga aan de Oude Markt. En in 1996 verhuist ook Taste naar de Pakkerij.
Is de algemene studentenvereniging behalve qua locatie, ook qua signatuur veranderd? Relinde: 'Ja. We zijn vooral professioneler geworden. Het oude Taste en het nieuwe Taste zijn, denk ik, niet meer met elkaar te vergelijken.' Sam kijkt bedenkelijk. 'Nou, dat lijkt me wat overdreven. Taste is nog steeds de vereniging waar de leden met elkaar een leuke tijd hebben.' Christian: 'In 1988 waren wij er natuurlijk niet bij, hoe het toen precies was weten we niet.'
In het verleden werd wel eens geroepen dat Taste sinds haar oprichting een ruk naar rechts heeft gemaakt. 'Nee hoor', roept het bestuur. 'Die constatering is niet juist.' Paul: 'Al hebben we wel een aantal traditionele elementen.' Sam: 'De kroegmores bijvoorbeeld. Maar dat zijn vooral praktische regels.'
Audentis toonde zich in een eerder interview met deze krant erg vriendelijk over de buren in de Pakkerij. En ook Taste hangt de vuile was van Audentis niet buiten. Relinde: 'Iedereen heeft het altijd over de strijd tussen Audentis en ons. Maar vergis je niet, Aegee is voor ons net zo'n grote concurrent als Audentis. En wat is er mis met een beetje competitie, dat houdt je scherp.' Een toekomstige fusie zit er dus ook wat Taste betreft niet in? Sam: 'Nee hoor. Het gaat prima met ons. En de relatie met de anderen is ook goed. We zullen met z'n allen de Pakkerij draaiende moeten houden.'
De vier studenten hadden allemaal zo hun eigen reden om in het bestuur te stappen. Paul: 'Op de middelbare school was ik altijd nogal schuchter. Toen ik ging studeren besloot ik om meteen bijeen vereniging te gaan en mensen te leren kennen. Dit bestuursjaar vormt voor mij een extra uitdaging.'
Sam: 'Mijn vader zat in zijn studietijd ook bij een vereniging en vertelt daar hele mooie verhalen over. Zijn jaarclubgenoten spreekt hij nog regelmatig. Ik vond dat wel goed klinken en een bestuursfunctie ambieer ik al vanaf het begin dat ik bij Taste zit.'
Relinde: 'Het is met name een hele goede manier om jezelf te ontplooien.'
Christian: 'De eerste twee jaar van mijn studie TBK heb ik nominaal gestudeerd. Daarom durfde ik een bestuursjaar wel aan. Ik wist niet eens dat ik dit allemaal kon!'
Een bestuursfunctie bij Taste is een fulltime baan. Meer dan 10 studiepunten halen is er niet bij. Elke dag heeft iemand dienst. Die moet dan de telefoontjes aannemen en er gewoon zijn. Relinde: 'We maken meer dan veertig uur per week, daar zitten natuurlijk ook sociale verplichtingen bij.' Sam: 'Maar veel eerder dan elf uur 's ochtends vind je ons hier niet. We blijven natuurlijk wel studenten.'
Aan het einde van het gesprek vraagt het bestuur hoopvol of ze duidelijk hebben gemaakt waar Taste nou eigenlijk precies voor staat.
Eigenlijk niet. Maar dat geeft niks. Als de 387 leden het maar weten.
Maaike Platvoet & Jannie Benedictus
Het Taste-bestuur. Van links af: Paul Zuurbier, Christian Probst, Relinde de Beer, Selmert Derwort, Robert van der Marel en Sam Warnaars
