Henk Bruinsma ruilde vorig jaar zijn snelle BMW in voor een Goldwing, zeg maar de Japanse Harley Davidson. Volgens de 58-jarige inkoopmedewerker bij chemische technologie is dat een mooie toermachine. 'Ik mag graag met mooi weer een eind op de motor rijden. Maar die BMW ging wel erg hard. Nu rijd ik rustiger. Zie ik ook wat meer.' Bruinsma wil blijven motorrijden zolang het kan. 'Ik zit bij een motorclub en daar vind je mensen van allerlei leeftijden. De oudste motorrijder die ik ken is 86 jaar. Dat zou ik ook wel willen. Motorrijden, dat is vrijheid.'
Bruinsma werkt sinds 1969 op de UT, vanaf z'n 24e dus. Hij was toen al getrouwd. 'Mijn vrouw en ik hebben elkaar het jawoord gegeven toen ik 21 was. Ik zeg altijd maar zo: als je jong trouwt en jong kinderen krijgt, dan heb je ook weer jong de handen vrij. Bovendien moest ik in dienst en als getrouwd man mocht je elke week naar huis, als vrijgezel slechts om de veertien dagen!'
Het huwelijk bracht hem twee dochters die inmiddels voor vijf kleinkinderen hebben gezorgd. De foto's prijken in de vensterbank van zijn kantoortje. 'Ik fiets en zwem vaak met de kleinkinderen. Hartstikke leuk vind ik dat. Je doet leuke dingen met ze, maar je hebt niet de constante verantwoordelijkheid.'
Bruinsma werkte na z'n diensttijd eerst een poosje in de textiel en in het lab van de GGD. In 1969 begon hij als amanuensis bij CT. 'Toen kwam de oliecrisis en schreven zich minder studenten in bij de faculteit. Er was personeel teveel en ik werd inkoopmedewerker. Ik koop dus de chemicaliën in voor de hele faculteit. Heel leuk werk.'
Met z'n 58 jaar had Bruinsma er al 'uit' gekund. 'Maar dat wilde ik niet hoor. Financieel krijg je het dan minder en motorrijden is een dure hobby. Mijn vrouw en ik willen nog veel. We hebben een stacaravan in Ootmarsum. Achter de geraniums zitten we voorlopig niet!'
