Gastheer van de twee Amerikaanse bezoekers is CTW-hoogleraar Geert Dewulf. Sinds begin vorig jaar loopt er onder zijn penvoerderschap een vergelijkend onderzoek naar de opzet en exploitatie van de kennisparken in Leiden, Twente en Boston. In dat kader wipten vastgoeddirecteur Steve Marsh en 'special advisor to the MIT executive vice president' Bob Simha even langs voor een workshopje en een kijkje op de campus.
Beetje Mickey Mouse-achtig hier, vergeleken bij het MIT?
Marsh: 'Nee, nee, nee: de schaalgrootte is misschien anders, maar het mechanisme van kennistransfer is hetzelfde. We zijn favorable impressed door wat we hier en in Leiden zien.'
Simha: 'Kennistransfer is inderdaad niet afhankelijk van schaalgrootte. We zijn hier om ervaringen uit te wisselen. Wij hebben intussen veertig jaar ervaring met een kennispark en kunnen iets vertellen over datgene wat we al doende hebben geleerd.'
Toch wordt er in regeringskringen de laatste maanden volop gewezen naar Amerika als het grote voorbeeld voor het economisch uitbaten van wetenschappelijke kennis. Terecht?
Marsh: 'Je kunt het MIT niet vergelijken met een Europese universiteit. Vergeet niet dat wij geen publieke instelling zijn. Er gaat geen enkele dollar belastinggeld rechtstreeks naar ons: we innen collegegeld en consumeren veel onderzoeksgeld uit regeringsprogramma's. Daarnaast zijn we ondernemend zoveel we kunnen, en dat leidt weer tot investeringen in ons eigen onderzoek. De meeste andere Amerikaanse universiteiten krijgen wel overheidsfinanciering, maar die worden ook steeds meer gedwongen om financieel onafhankelijker te worden. Ik zie gebeuren dat dat hier in Europa over niet al te veel jaren ook gaat gebeuren.'
Wat is het gouden kennisparkconcept?
Marsh: 'Er zijn in Amerika universiteiten die zeggen dat ze een kennispark hebben. Maar die hebben toevallig veel grond, trekken een cirkel om een aantal vierkante meters en proberen vastgoed teslijten aan bedrijven. Maar dat werkt dus niet. Goedkope grond kunnen bedrijven ook ergens anders kopen en vastgoed is maar één middeltje om te kunnen faciliteren en mag zeker geen doel op zich zijn.'
Simha: 'Voordat je in de vastgoedfase komt moet je een aantal zaken goed regelen. Zorg dat je weet wat de stakeholders -de kennisinstelling, de overheden en het bedrijfsleven- met het kennispark willen. Als je hun doelen kent is het de kunst om die te orkestreren en ervoor te zorgen dat er een win-win-situatie ontstaat voor alle betrokkenen. Pas daarna kun je de incentives bedenken en ontwikkelen om die doelen te bereiken.'
Incentives, zoals ...
Simha: 'Laat onderzoekers en faculteiten bijvoorbeeld financieel meeprofiteren van licenties en octrooien die voortvloeien uit hun onderzoek. Daarmee schep je meteen een focus bij bepaalde onderzoekers. Natuurlijk zijn er ook mensen die puur voor de wetenschap willen leven -en dat moet je respecteren- , maar andere onderzoekers moet je kunnen motiveren oog te hebben voor commerciële toepassingen. Als je dat goed regelt krijg je vanzelf meer dynamiek tussen faculteiten en bedrijven.
'Daarnaast zijn we bij het MIT voortdurend bezig om zoveel mogelijk interne obstakels uit de weg te ruimen teneinde de kennisstroom van de instelling naar het bedrijfsleven op gang te houden. En er zijn mensen bezig om continu de levenscycli van producten te monitoren. Als een product uitontwikkeld dreigt te raken moet je er als kennisinstelling voor zorgen dat er op tijd nieuwe kennis voorhanden is die tot een nieuwe generatie producten kan leiden. Desnoods over 50 jaar.'
Menno van Duuren
Simha en Marsh: ...favorable impressed...
