In memoriam

| Redactie

Prof.ir. Jan van der Bliek, Beroepsdecaan avant la lettre Op 28 april jl. overleed Jan van der Bliek, van 1991 tot 1995 decaan van de toenmalige Faculteit Werktuigbouwkunde. Met het heengaan van Jan verliezen wij een inspirerende en dynamische persoonlijkheid. Van der Bliek was een van de eerste beroepsdecanen in Nederland. Daarmee liep WB voorop bij de wat later geïntroduceerde wet MUB. Na zijn d

Prof.ir. Jan van der Bliek, Beroepsdecaan avant la lettre

Op 28 april jl. overleed Jan van der Bliek, van 1991 tot 1995 decaan van de toenmalige Faculteit Werktuigbouwkunde. Met het heengaan van Jan verliezen wij een inspirerende en dynamische persoonlijkheid.

Van der Bliek was een van de eerste beroepsdecanen in Nederland. Daarmee liep WB voorop bij de wat later geïntroduceerde wet MUB. Na zijn directeurschap van het Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium (NLR) en een daaropvolgend verblijf in Parijs als Director of AGARD (Advisory Group for Aerospace Research and Development, een wetenschappelijke organisatie van de NATO) ging hij eind 1990 in op de uitnodiging van de Faculteit om als decaan naar Twente te komen. Achteraf kunnen we vaststellen dat dat voor beide partijen een prima beslissing is geweest.

Door zijn weinig formele en aimabele persoonlijkheid wist hij een uitstekende sfeer te creëren, die geïntensiveerd werd door het invoeren van een 'platte' organisatie met korte verbindingslijnen. Hierdoor werd het gemakkelijker steun te verwerven om grote vernieuwingen op onderwijsgebied, die welhaast een cultuuromslag in de faculteit betekenden, te stimuleren. We denken daarbij aan de introductie van het projectonderwijs. Onder zijn leiding vonden onder meer in heel korte tijd de nodige verbouwingen plaats, waardoor de studenten in het WB-gebouw per projectgroep een eigen onderkomen kregen.

Hij had groot gevoel voor de ontwikkelingen in de maatschappij, waarbij de eisen ten aanzien van het milieu een steeds belangrijker aspect van het ingenieursvak vormen. De slogan 'Werktuigbouwers: ontwerpers van de nieuwe wereld' kwam dan ook uit zijn koker.

Soms had hij wat aarzelingen bij de drang tot vernieuwing, zoals het idee om de tekenborden te verkopen en over te gaan op CAD-systemen, maar liet zich dan wel overtuigen.

Met zijn achtergrond als directeur van een groot research-instituut had hij ook een uitstekend gevoel voor de wijze waarop je onderzoek in een universitaire omgeving dient aan te sturen. Management van research is echt een vak apart! Hij vond het belangrijker om een stimulerende en uitdagende onderzoeksomgeving te bevorderen dan om zelf 'top down' dictaten op te leggen.

Hij ondersteunde de initiatieven van de faculteit op het gebied van het productieonderzoek door als voorzitter op te treden van de Raad van Advies van het Centrum van Integrale Productie Vernieuwing (CIPV). Later mondde dit initiatief uit tot de landelijke onderzoekschool IPV, waarvan Twente penvoerder is.

Hij vond het prachtig dat een aantal NLR'ers hoogleraar werd in Twente. Hij zag dat steeds als een bewijs van het hoge niveau, waarop bij het NLR werd gewerkt. Op een gegeven moment waren de decanen van de faculteiten EL (Dick Bosman), TW (Cees Traas) en WB (Jan van der Bliek) alle drie van het NLR afkomstig. Dat ontlokte hem de uitspraak dat 'het NLR Twente nu bijna in handen heeft.'

Zijn eerdergenoemde kwaliteiten, in combinatie met een waarachtige belangstelling voor het reilen en zeilen van de medewerkers bleven ook niet onopgemerkt bij het College van Bestuur, waardoor hij in meerdere commissies werd gevraagd.

Bij zijn afscheid in 1995 hield Jan van der Bliek een rede onder de titel 'Afscheid van een Bijzondere Universiteit.'

Te vroeg neemt onze universiteit nu afscheid van een bijzonder mens.

Henk Tijdeman