Pony
Nee, we willen het er niet meer over hebben. Over seks met dieren. Zelden een onderwerp gezien dat in één week zo werd uitgemolken.
Het begon allemaal met een gepenetreerde pony. Het geschonden dier werd voor de rechtbank verdedigd, de betrapte dader aangeklaagd voor dierenmishandeling. De man, een Enschedeër, ging vrijuit omdat seks met dieren niet strafbaar is zolang het beest geen lichamelijk letstel wordt toegebracht.
De discussie in de media tussen de opgetrommelde deskundigen Martin Gaus en Midas Dekkers was allervermakelijkst.
Standpunt Dekkers: Moet kunnen. Dat beest voelt zo'n klein mannenpikkie niet eens. En waarom mag een boer wel een paar keer per dag een koe keihard aan haar tieten trekken en niet ...
Principieel standpunt Gaus: Mag niet. Daar zijn dieren niet voor gemaakt.
Maar goed, wat moet je met zo'n affaire. Vertalen naar de UT? Indringende vragen stellen over het onvrijwillige liefdesleven van de campusgans? Leuker dan Midas Dekkers kunnen we het niet maken.
Beetje surfen dan maar, op zoek naar ander gek nieuws. Over die man uit Venray bijvoorbeeld, die zijn muntinworp in een condoomautomaat niet gevolgd zag door het uitwerpen van het dringend benodigde voorbehoedsmiddel. De opgewonden man koelde zijn woede op het apparaat, totdat hij ingerekend werd door de politie. Via Melbourne (`brandweer zet eigen kazerne in lichterlaaie') belandden we in Afghanistan. We konden er niet omheen:
`Soldaat betrapt tijdens seks met ezel.' De zuidoost-Afghaanse militair verdedigde zijn daad door te zeggen dat hij vrijgezel was en niet genoeg geld had om te trouwen.
`Vrijgezel, geen geld.'
Klinkt als: `student.'
Zou er dan toch, op de campus ...
Nee, we willen het er niet meer over hebben.
Kantoortaal
`Het secretariaat van het college is op dit moment onbemind', kregen we te horen toen we laatst een collegelid te pakken wilden krijgen. Wat een verrukkelijke verspreking in de wereld van `hij is telefonisch in gesprek', `ze is even van haar plek' en `toestel wordt niet opgenomen.'
Kantoortaal. Al jaren overal hetzelfde, of je nou naar Best belt of naar Delfzijl. Maar ook kantoortaal evolueert.
`Nee, die zit in informeel overleg', was laatst het antwoord op de vraag of we iemand even konden spreken. In gedachten zagen we de persoon in kwestie met een collega staan ouwehoeren bij het kopieerapparaat, maar we speelden het spel mee en vroegen beleefd tot wanneer deze informele vergadering ongeveer zou duren. Dat wist de secretaresse in kwestie niet. Informeel. Staat niet op de agenda.
Een andere oprukkende vrij vreselijke kantoorterm is extern. `Hij is extern', horen we steeds vaker. Dikwijls klinkt het enigszins triomfantelijk want extern suggereert een zekere totale afwezigheid. Een: reken maar niet dat je hem nog aan de veren krijgt. Er wordt ook nooit verteld waar de persoon daadwerkelijk vertoeft. We weten wel dat het niet iets kortstondigs als een toiletbezoek betreft (daar is de term `van haar plek' al voor) maar verder tasten we volledig in het duister. Ben je al extern als je je eigen kantoor of gebouw uitwandelt of moet je eerst de campuspoort zijn uitgereden?
Nog ingewikkelder werd het toen een collega van ons laatst door een secretaresse van het College van Bestuur uitgenodigd werd om een collegelid `fysiek te treffen' terwijl hij slechts had verzocht om een telefonisch onderhoud.
Verward stond de beste man op van zijn plek. Schoorvoetend ging hij op weg naar de Vleugel, alwaar het fysieke treffen gelukkig beperkt bleek tot een ferme handdruk.
Toch.
Extern gaat hij liever niet meer.
