Een achttal onderzoekers bestudeerde hoeveel M&M's in een klein volume pasten. Ze bewezen dat de snoepjes veel beter de ruimte vullen dan bolvormige deeltjes, als ze tenminste wanordelijk door elkaar liggen.
Bij de groenteboer op de markt ligt het oranje fruit netjes gestapeld in een sinaasappelkist. De meest efficiënte stapeling vult bijna driekwart van het volume, ofwel 0,7405. Dat komt overeen met pi gedeeld door de wortel van 18.
Als de groenteboer na afloop van de markt de resterende sinaasappels uit meerdere kratten samenvoegt, dan vullen die een kist minder efficiënt. De pakking, ofwel het relatieve volume dat de sinaasappels innemen, bedraagt dan doorgaans 0,64. Amerikaanse onderzoekers berekenden of vervormde bollen, vergelijkbaar met M&M's, beter stapelden. Ze bewezen met computersimulaties, zo vermelden ze in het wetenschapsblad Science, dat ze met afgeplatte bollen vormen een pakking van 0,74 kunnen halen. De onderzoekers bepaalden ook het resultaat met de echte M&M's. Experimenteel maten ze een pakkingsgraad van 0,665 voor de gewone M&M's, en een iets hogere pakkingsgraad van 0,695 voor de miniuitvoering van deze snoepjes. Nog meer technieken pasten de onderzoekers toe. Ze vulden een bolvormig vijflitervat met M&M's en legden dat in een MRI-scanner in het ziekenhuis. Zo konden ze diverse doorsneden van de gestapelde snoepjes meten en daar nog meer informatie over de (wan)ordening daarvan halen. Ook keken ze naar het effect van de afplatting van bollen op de stapelingsmogelijkheden. Een vrijwel perfecte vulling van 0,74 lijkt de onderzoekers haalbaar.
De behaalde resultaten komen goed overeen met de resultaten die de Utrechtse chemici Albert Philipse en Stephen Williams vorig jaar publiceerden. Zij onderzochten echter geen M&M-vormpjes, maar bollen en dropstaafjes, en behaalden daarmee een pakking tot 0,70. Net als Philipse en Williams vorig jaar wijzen de onderzoekers nu in Science op het belang van stapelingsproblemen voor de fabricage van katalysatoren en andere materialen. (bron: Natuur&Techniek)
