Het is mij als kind geleerd. Regeerders moeten regeren. Bestuurders besturen. Hun privé is privé. Maar bestuur is saai. Dat draait om taaie nota's, ontoegankelijke stukken. Daar kun je geen kranten over vol schrijven, geen gellustreerde bladen mee vullen. Zeker niet wanneer die ook nog verkocht en gelezen moeten worden. En daar ligt dan de taak van het koningshuis. Wij stellen ons privéleven ter beschikking aan het volk, opdat regering en bestuur in luwte hun werk kunnen doen.
Wekelijks produceren wij zo'n 12 vierkante meter bladvulling. Verjaardagen, huwelijk, geboorte en dood, alles is bruikbaar. Nieuwe liefdes, of geruchten daarover, vakantiekiekjes, ja zelfs de vraag of prinses Amalia het wipneusje van d'r moeder heeft, is, indien opgepikt door de media, van staatsbelang. Of, zoals mijn vader altijd zei: zolang ik vreemd ga is het vreemd gaan van die mannetjes in Den Haag niet interessant. Mijn vader nam zijn werk serieus. Nog steeds.
Ik weet nog dat ik Maxima inwijdde in onze taak. Ik nam daarbij de VS als tegenvoorbeeld. Clinton was een fantastische president, maar werd het werken onmogelijk gemaakt door roddel over zijn privéleven. De enige manier waarop een Amerikaanse president dit kan vermijden, is met beleid dat spannender is dan hijzelf. En dat leidt dan al snel tot oorlog. Daarom: driewerf hoera voor de Nederlandse monarchie. Waarop Maxima op de proppen kwam met een aantal bruikbare verhalen over haar vader. De weken daarna had de voltallige regering naar de hoeren kunnen gaan. Niemand had nog plek erover te schrijven.
Maar nu, met Oudkerk, is het dan toch misgegaan. Ik wijt dat deels aan Balkenende. Normaal informeert een minister president mij. Dan zegt hij: Majesteit, die en die roddel speelt met die en die bestuurder, kunt u die even uit de wind houden. En dan overtreffen wij dat op gepaste wijze. Maar Balkenende is een brave borst die zelf privé niets spannends doet, enook niet doorheeft dat anderen dat wel doen. Die weet mij dus nooit wat te vertellen.
Maar dat ontlast ons niet. Volgens mijn vader is Heleen van Royen een frigide roddeltante die alleen maar denkt aan sex, drugs en sex. Die had nooit de gelegenheid mogen krijgen met welke bestuurder dan ook te praten. Het was de constitutionele taak van de Prinsen van Oranje deze dame beurtelings volledig plat te neuken. En die slapjanus van een man van d'r, die had ook al lang een keer kennis moeten maken met de jongeheer van een lekkere prins.
