Eigenlijk had ze ontzettend de pest in toen haar oorspronkelijke stageproject, een pittige klus voor Olympic Aid in Mali, in het water viel. 'Ik wou heel graag naar het buitenland, en dat zag ik op het laatste moment misgaan,' zegt Van der Beek. Maar het toeval redde de reislustige vijfdejaars communicatiekunde.
Via via (kennissen van de ouders van een voetbalvriendje van haar broertje) kwam zij in contact met de Belgische oprichtster van een kinderhulpproject in Zuid-Afrika, die dringend behoefte had aan een de professionalisering van haar communicatieplan. 'Ik heb mijn begeleider voorgesteld om daarmee aan de slag te gaan en toen kon ik alsnog vertrekken.'
Vorig jaar juni belandde Van der Beek in Plettenberg Bay, ergens aan de Zuid-Afrikaanse kust tussen Kaapstad en Port Elizabeth. Een rijk vakantieoord, met een fraaie kustlijn, waar het inwonertal in het hoogseizoen verdubbelt. Maar het werkterrein van Van der Beek was niet het touristencentrum, maar de sloppenwijk aan de rand van de stad waar schoolgaande kinderen bepaald geen vanzelfsprekendheid zijn.
Van der Beek sloot zich aan bij de Belgische vrijwilligster die een jaar eerder het project Born in Africa startte, met geld van Belgische en Zuid-Afrikaanse particulieren. Doel: straatkinderen in de schoolbanken zien te krijgen. En daarvoor de nodige fondsen aanboren.
De communicatiemiddelen van de kleine organisatie (een fulltime en drie parttime medewerkers) kregen een grote beurt. Van der Beek nam onder meer de summiere website en de brochure onder handen. 'Dat boekje had ik uitgebreid met vier pagina's, maar dat bleken ze niet te kunnen betalen. Kon ik het weer opnieuw doen. Het was echt woekeren met de weinige middelen, maar daar leer je wel veel van.'
Naast haar stageklus draaide Van der Beek ook volop mee als vrijwilligster. 'Elke dag hielp ik mee bij de naschoolse opvang, knutsellessen in de klas en allerlei sociale activiteiten voor de kinderen. Op die manier ging de tijd wel heel snel voorbij, merkte ik na een maand. Bovendien kreeg ik een band met die kinderen, enzij met mij. Toen heb ik besloten om nog drie maanden te blijven, tot december, het einde van het schooljaar daar.'
Tijdens haar verlengde verblijf raakte Van der Beek ook betrokken bij het selecteren van township-kinderen voor het project. Niet elk kind komt in aanmerking voor de het intensieve begeleidingstraject: de organisatie wil zo veel mogelijk zekerheid dat de 250 euro per kind die via een soort Foster Parents-adoptieconstructie wordt binnengehaald, goed besteed is. Van der Beek: 'Voordat een kind geplaatst wordt zijn er eerst gesprekken met ouders, sociaal werkers en het kind zelf om zo goed mogelijk zicht te krijgen op de thuissituatie en motivatie. En dan nog gaat het geld nooit rechtsreeks naar de ouders, want het risico is groot dat ze het dan niet besteden aan de schoolbenodigdheden van het kind.'
Zelf 'adopteerde' Van der Beek het achtjarige jongetje Bonisile en ze wist haar ouders over te halen om over de brug te komen voor Bonisile's jongere zusje Ivy. 'Dat heb ik de kinderen verteld vlak voordat ik in december terugging. Die gezichtjes, toen ze dat hoorden, zal ik nooit vergeten.'
Altijd al zo'n maatschappelijk bevlogen typetje geweest?
'Nee. Ik had niet verwacht dat het me zo zou raken. De spontaniteit en dankbaarheid van die kinderen geeft me ontzettend veel voldoening.'
En nu?
'Afstuderen. Ik heb net mijn onderzoeksplan ingeleverd. Voor Born in Africa ga ik onderzoeken wat de belangrijkste redenen zijn voor 'peetouders' om een kind in Plettenberg te steunen. En ik ga een evaluatieonderzoek doen naar de activiteiten van het afgelopen jaar.'
Daarnaast probeert Van der Beek, in haar vrije tijd, een Nederlandse tak van Born in Africa van de grond te tillen. Doel: twintig Nederlandse adoptieouders erbij dit jaar. Plus een paar TCW-
studenten die in Plettenberg Bay op communicatiegebeid nog wat nuttige dingen willen doen. 'Wil je mijn emailadres er alsjeblieft ook in zetten? Iedereen die meer wil weten mag contact met me opnemen!'
Meer info: [email protected]
Menno van Duuren
Kerst in Zuid-Afrika: Ivy en Bonisile krijgen cadeautjes van hun Nederlandse adoptiemoeder Patricia.
