`Als er bij de kazerne een brandmelding komt, sturen we autonome helikoptertjes van zo'n een tot anderhalve meter naar het gebied', licht hoogleraar Paul Havinga van de onderzoeksgroep Pervasive Systems toe. `Die helikopters registreren met infraroodcamera's wat er aan de hand is, maar ze kunnen niet op de grond kijken. Daarom droppen ze ook slimme sensoren ter grootte van een luciferdoosje.'
Die `luciferdoosjes' kunnen behalve waarnemen, de informatie zelfstandig verwerken en doorsturen. `Als de sensoren concluderen dat er iets mis is, melden ze dat aan de helikopter die het doorgeeft aan de kazerne. De commandant weet dan waar hij zijn mensen heen moet sturen. Als de sensor vindt dat ie geen goed beeld kan creëren dan beslist ie zelf dat er meer sensoren moeten worden gedropt', aldus Havinga.
De brandweerlieden die een brandhaard ingaan hebben bovendien sensoren op de pakken die waardevolle informatie kunnen opleveren. Al die sensoren kunnen draadloos met elkaar communiceren en maken het blussen van een brand een stuk veiliger en efficiënter. Zo weten brandweerlieden waar de gevaarlijke plekken zijn of waar het eerst geblust moet worden.
Volgens Havinga is deze werkwijze niet zo zeer geschikt voor kleine huisbrandjes, maar wel voor grote branden. `Neem de vuurwerkramp. Er bestond toen veel onzekerheid over wat er aan de hand was en de coördinatie was onduidelijk. In zo'n situatie, waar de gevaren groot zijn, kan informatie van sensoren heel nuttig zijn.'
Vandaag en morgen worden in Spanje de laatste tests uitgevoerd. Havinga verwacht dat de brandweerpakken met sensoren over een half jaar al op de markt gebracht kunnen worden, de relatief ingewikkelde helikopters zouden binnen vijf jaar kunnen volgen.
