 |
| Studievereniging Abacus (Foto: Arjan Reef) |
Hoe rol je als klein meisje zowel letterlijk als figuurlijk het rhönrad in? Het televisieprogramma `Geef nooit op' en een turndemonstratie brachten de jonge Ellen op het idee. Ze herinnert: `Ik zag hoe behendig en mooi de turnsters in het rad hun kunstjes vertoonden. Ik was verkocht.' Turnen, dat deed ze al. Nu het rad nog. `Ik wilde heel graag deze tak van sport eens proberen.' Haar moeder dacht dat ze na een paar keer vallen wel zou genezen van het rhönrad. Niets was minder waar. `Uiteraard viel ik er wel eens af. Ook wel hard, maar niet zo hard dat ik niet meer wilde.' De wiskundestudent was onder de indruk van het enorme toestel. `Het wordt in Duitsland gemaakt. Daar komt het rad oorspronkelijk ook vandaan. Een smid heeft het ooit in elkaar gezet als speelgoed voor zijn kleinkinderen, denk ik. Weet je dat onze oosterburen nog steeds uitblinken in deze sport? De Nederlanders volgen langzaam maar zeker. Ook de Japanners en Zwitsers kunnen er goed mee uit de voeten. De Nederlandse vereniging, dat zijn er zo'n twintig in totaal, bestellen hun raderen nog steeds bij Duitse leveranciers. Het is best een kunst om zo'n ding te maken. Eén bobbel en je ergert je kapot. Daarom is het een echte binnensport.'
`Ja, we dragen van die turnpakjes', zegt ze. `Gelukkig met lange mouwen en een broekje voor de liefhebbers. Als je oefent en veel aan zo'n stang moet hangen, is een blote huid echt niet fijn.' Ellen vertelt dat er jaarlijks zo'n zes nationale wedstrijden zijn. `Er bestaan drie disciplines. Bij `rechtuit' rolt je rad twee rollen vooruit en twee achteruit. Meestal bestaat een uitvoering uit acht rollen. Intussen doe je al rollend je oefeningen.' Heel wat anders dan het onderdeel sprong, legt ze uit. `Dan geef je het wiel een duw, je rent er achteraan en springt erop. En bij het onderdeel spiralen beweeg je op één hoepel. Je gezicht komt dan erg dicht bij de grond. Dat ziet er erg spectaculair uit. Denk aan een muntje dat je laat spiralen op een tafel. Zo gaat het rad ook.'
Je moet vooral veel oefenen om een goede rhönradturnster te worden, vertelt Dibbits. `Je hoeft nog niet eens zo heel lenig te zijn. Kracht is ook belangrijk net als radbeheersing, want als je de macht over het rad verliest en hij gaat er vandoor, heb je echt een probleem.' De diameter van het ronde gevaarte wisselt. Ze worden op maat gemaakt. En dat is problematisch nu Ellen in Enschede woont voor haar studie. `Ik kan helaas niet trainen. Er zijn wel verenigingen, maar ze hebben geen passende hoepel. Of er is geen trainer, ook een veel voorkomend probleem.' Om toch met de sport bezig te blijven, is Ellen gaan jureren. `Daarvoor heb ik een cursus gevolgd. Ik mag nu bij alle nationale en internationale wedstrijden jureren. Als ik er eenmaal ben, wil ik heel graag zelf de vloer op en aan de slag. Maar ja, dat zit er nu niet in. Na mijn studie ga ik echt weer terug het rad in!' Zelf turnde ze op het een na hoogste niveau. `Als ik nu zou instromen zit ik op niveau vier, denk ik. Het laagste is niveau tien. Mijn sterke punt is het onderdeel rechtuit. Spiralen en springen vind ik moeilijker.'
Afgelopen dinsdag showde ze haar kunsten voor haar studiegenootjes. Studievereniging Abacus bestond veertig jaar. Ellen gaf een demonstratie. `Ik ben blij dat ik het eens kon laten zien. Iedereen vraagt altijd wat het nou precies is. Nu konden ze mooi kijken en het zelf ook nog eens proberen.'
