Er gebeurt echt wel veel in de onderwijsarena; Route‘14 heeft er voor gezorgd dat we nu met de OLD’s (opleidingsdirecteuren, red.) indringend praten over het unieke van het UT- bacheloronderwijs. Ed noemde het 3 x O-concept, maar er is wel wat meer. Dat heeft nog niet geleid tot spectaculaire maatregelen, maar de commissie zal binnenkort naar buiten treden met haar werk. Ook hebben we in de onderwijsketen het Pre-University College opgericht en werken we daarin aan een concept voor intensieve samenwerking met het Voortgezet Onderwijs op gebied van onderwijs en onderzoek. Ook daarover zullen we binnenkort informeren.
Wellicht de grootste uitdaging voor de komende tijd is om onderwijskwaliteit te verankeren in personeelsbeleid. We hebben in ons personeelsbeleid veel aandacht voor individuele wetenschappelijke ontwikkeling; we weten zo’n beetje wat je daar wilt meten en waar je naar wilt streven. Op enkele plekken worden ook onderwijsevaluaties meegenomen in de jaargesprekken, maar het instrumentarium daarvoor moet verbeterd. Wat we nog niet goed voor elkaar hebben is hoe we bijdragen aan (basis)onderwijs, dus bijdragen aan een collectieve verantwoordelijkheid, waarderen in samenhang met persoonlijke prestaties in onderzoek. Om dat laatste goed te doen heb je weinig tijd voor het eerste. Zeker met de welkome komst van tenure track moet je borgen dat je prestaties eist in het nemen van collectieve verantwoordelijkheid voor onze opleidingen. Dus in een jaar of vijf word je ook geacht te scoren in onderwijs; daar hebben we nog geen goede metriek voor en ik ben bang ook nog geen mind set.
Route‘14 is een profileringsagenda; zowel voor onderwijs als voor onderzoek. Aan deze kant van de IJssel moet je wat nadrukkelijker laten zien dat je bestaat en waarvoor je bestaat. Dan wordt profilering ook een kwaliteitsagenda. We moeten ons scharen achter het beste wat we hebben en wat we kunnen en dat is een inspirerend proces.
Ton Mouthaan
is decaan van de faculteit EWI
