Spelletje
Om ranzige details buiten familie te houden en de kerstdagen vreedzaam door te brengen, is het misschien verstandiger zo'n spelletje met je collega's te spelen. Die komen we toch niet met de kerst tegen. Fijne manier ook om aan een stukje teambuilding te doen. Een speciale werkeditie van Mirror Me is in de maak, hebben wij van horen zeggen. Met vragen in de sfeer van `wat u nooit aan een collega durfde te vragen'. Zoals : Wie slijmt het meest bij de baas? Wie brengt de meeste tijd op het toilet door? Wie produceert het meest en wie produceert het minst? Wie maakt flauwe kantoorgrappen die door niemand worden gewaardeerd? Wie ruikt er op warme zomerdagen het meest naar zweet? Wie hangt er teveel rond bij de koffiecorner? Wie surft er meer op hyves dan op de UT-site?
Natuurlijk, hier en daar kunnen wat scheve gezichten ontstaan. Of wat spontane sollicitaties. Maar om 17.00 uur trek je gewoon lekker de deur achter je dicht. En onthoud, het is maar een spelletje.
Dies
De UT is bruisend, sexy en hot. En dat moeten we uitdragen! Yeah, dat zijn nog eens woorden! Die knallen er lekker in. Wie de bedenker is? UT-hoogleraar Albert van den Berg. Jah, die met die Spinozapremie op zak. Hij kan het weten dus. Op de 48ste verjaardag van de UT predikte de prijswinnaar deze nu al fameuze uitspraak. U denkt: Huh, verjaardag? Jah, afgelopen vrijdag. Niets van gemerkt? Wij ook niet hoor. Nou ja, we waren wel fysiek aanwezig op het partijtje, maar van kleurige slingers en vlaggetjes geen spoor. Goed, we hoeven ook niet met z'n allen gezellig op een rijtje te gaan spijkerpoepen, maar een beetje vrolijkheid mag wel hoor. Albert begrijpt dat. Hij wint niet voor niets die dikke prijs. Het begon al met de aankondiging van de diesrede op de officiële uitnodiging. `Lap on a Chip, de kunst van het kleine.' Dan heb je al humor, met die `p' erin.
Zo anders was de toon van de muzikale intermezzo's. Mén, wat een mineur. En dat op een verjaardagsfeestje! De grafstemming zat er aardig in bij het verlaten van de zaal. Wat een treurnis. Hier en daar werd al gesnotterd, de tissues die bestemd waren voor de film van Kluun later die avond kwamen al eerder uit de tas en de studenten lieten het massaal afweten. Geen wonder. Bruisend, sexy en hot? My ass! Daar zijn wel wat meer toeters en bellen voor nodig. Ons voorstel: zorg voor een vette slagroomtaart als voorproefje, een dweilorkest bij binnenkomst, overal confetti en slingers, na afloop een stevige borrel en vooral veel bier voor de studenten. En dat allemaal onder het swingende ritme van feeling hot, hot, hot. Met als uitsmijter een stukje vuurwerk. Dan komt die zaal vast wel weer vol. Tot volgend jaar!
